سلمان فارسی صفحه 80

((یهود خود را جزء و بخشی از خدا می دانند ؛ (291) بلکه خود را برابر با عزت خدایی می دانند )) . (292)

(( . . . ما ملت خداییم بر روی زمین بخاطر منفعت و مصلحت

خود ، لازم دانست ما را پراکنده کند ؛ زیرا به سبب رحمتش بر ما و رضایش از ما ، حیوان انسانی را عبارتند از تمامی ملل و انواع انسانی مسخر و در خدمت ما قرار داد چون می دانست که ما به دو نوع جانور نیاز داریم : یک نوع ((بی زبان ))مثل چهارپایان ، گوسفندان و پرندگان و یک نوع ((ناطق )) مانند مسیحیان ، مسلمانان ، بودائیان و دیگر امم شرق و غرب . این دو نوع را مسخر ما کرد تا به ما خدمت کنند و ما را در زمین پراکنده ساخت تا بر پشتشان سوار شویم و افسارشان را به دست گیریم . . . !)) . (293)

در پروتکل یازدهم و پانزدهم تئوریسین های صهیونیسم نصوص دیگری است بدانها مراجعه شود مضافا بر نصوص دیگری که در موارد و مناسبتهای مختلف آمده است .

و بالاءخره ((آدم متز))گفته است : ((بیشتر سوداگران برده در اروپا از یهود بودند و تقریبا همه برده ها از خاور نزدیک به اروپا برده می شدند))(294)

تحریک کردن یک یهودی مسلمان نما

در صورتی که یهود در سوق دادن حاکمان به تبعیت از این سیاست (تبعیض نژادی ) به طور پنهان یا آشکار نقش داشته و سهیم بوده اند بدون تردید حوادث و رخدادها را زیر نظر داشته و در هدایت آنها در جهتی که مصالح و منافع آنها تاءمین شود یا دست کم از پیدایش وضعیتی که موضع و جایگاهشان آسیب ببیند و اهداف و مقاصدشان تهدید و تحدید گردد و جلوگیری شود دخالت می کرده اند . آنها ناگزیر دیده بودند که در ماجرای انقلاب مردمی علیه عثمان -

به طوری که خواهد آمد - جماعت نبطی (عجمی الاصل ) مدینه بیش از مردم دیگر علیه عثمان شدت و مقاومت نشان دادند . و دیده بودند که در زمان محاصره عثمان و به هنگام کشته شدنش توجه همه مردم به سوی امیرالمؤ منین - علیه السلام - بود تا آن حد که پیش از دفن خلیفه با شور نمایان و شوق فراوان برای بیعت با آن حضرت بدو رو آوردند به نحوی که - به تعبیر خود آن حضرت حسن و حسین زیر پا ماندند و جامه ام دریده شد . و از پیش می دانستند که سیاست و خط مشی علی - علیه السلام - در برخورد با مساءله تبعیض و ترجیح بعضی بر بعض دیگر و در مورد مسائل و قضایای دیگر نمودار زنده سیاست و خط مشی پیامبر بزرگ اسلام - صلی الله علیه و آله - می باشد . بنابراین اگر مصدر امر قرار گیرد ناگزیر همه چیز را به جای خود باز می گرداند و حق را به حق دار می دهد و برتری و فضلی برای فرزندان اسماعیل و بر فرزندان اسحق و بالعکس نمی بیند .

آری یهود و علمای آنها که در ظاهر به اسلام گرویده بودند چون این واقعیتها را می دانستند طبیعی بود که برای پیشگیری از خطرات احتمالی بجنبند . از این جاست که می بینیم یک عالم یهودی که تظاهر به اسلام می کند با شیوه ای که فتنه انگیزی و تحریک مردم به نافرمانی در آن نهفته است وارد عمل شده موضع خود را اعلام می کند . مسلم بن ابراهیم

روایت کرده گفته است : سلام بن مسکین ما را خبر داد که مالک بن دینار گفته : خبر داد مرا کسی که خود شنیده که در روز کشته شدن عثمان ، عبدالله بن سلام می گفت : ((امروز عرب هلاک گردید))(295) او با این سخن با اشاره به این که عرب امتیازات غیر عادلانه ای که حکومت بدانها داده بود از دست خواند داد و هشدار در مورد این که روند حوادث در جهت تحکیم و تثبیت موقعیت کسانی است که جز با تقوا و عمل صالح ، برای کسی بر دیگری برتری قائل نیستند می خواهد تعصب و حمیت عرب را برانگیزد و بفهماند که عرب راه دیگری ندارند جز این که بجنبند و خطرات احتمالی را از خود دفع کنند .