برگ سبزی اززیارت عاشورا صفحه 111

1- امینی، الغدیر فی الکتاب و السنه، ج8، ص 367.

2- دینوری، اخبار الطوال، 1368ش، ص224

3- ابن اعثم، الفتوح، ج 4، ص319

4- ابن اثیر، الکامل، ترجمه ابولقاسم حالت و عباس خلیلی، ج 10، ص341

5- ابراهیم حسن، ابراهیم، تاریخ سیاسی اسلام، ج 1

6- ابن عبدالبر، الاستیعاب، 1412ق، ج3، ص1389

7- ابن قتیبه دینوری، الإمامه و السیاسه، 1410ق، ج2، ص23

1. یزید بن ولید (6 ماه در سال 126 قمری)

2. ابراهیم بن ولید بن عبدالملک (126 - 127 قمری)

3. مروان بن محمد بن مروان (مروان حمار)(127 - 132 قمری) (1)

آل مروان نزدیک به هفتاد سال حکومت کردند (2) و دوران حکومتشان از سخت ترین دوران های شیعه بود. بنی مروان جنایتکارترین افراد را در شهرها به ولایت می گماشتند که حجاج یکی از آنان بود.

لعن آل مروان توسط پیامبر و ائمه علیهم السلام

پدرِ مروان، حکم بن ابی العاص بن امیه به جهت افشای اسرار پیامبر(ص) نزد بزرگان قریش توسط پیامبر از مدینه اخراج، و لعنت شد (3) بنا به نقل بلاذری و برخی دیگر از مورخان اهل سنت، پیامبر اکرم صلوات الله علیه، نه فقط حَکم، بلکه ذریه و نسل او را نیز لعنت کرد، مگر مؤمنان آنان که اندک اند. (4) و در شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید آمده است: علی علیه السلام روزی به او نگریست و فرمود: وای بر تو و وای بر امت محمد از دست تو و دودمانت، آنگاه که موی دو بناگوشت سفید شود. (5)

«آل مروان» در زیارت عاشورا نیز همچون آل زیاد و آل ابی سفیان و بنی امیه مورد لعن قرار گرفته اند.