فلسفه زیارت صفحه 70

پاورقی

خبر داری ای استخوانی قفس

که جان تو مرغی است نامش نَفَس

چو مرغ از قفس رفت و بگسست قید

دگر ره نگردد به سعی تو صید

نگه دار فرصت که عالَم دمی است

دمی پیش دانا به از عالَمی است

سکندر که بر عالَمی حکم داشت