- مقدمه 1
- پیشگفتار 4
- جدول آوا نگاری 4
- اشاره 10
- فصل اوّل مقدّمات سفر 10
- 1 تأمین مخارج سفر 15
- 2 زمانِ سفر، برای زیارت 18
- 3 وصیّت کردن 21
- 4 پرداخت مهریه همسر 25
- 5 طلب بخشش و حلالیت از دیگران 28
- 6 اقرراهی (خرجی راه) 40
- فصل دوم بدرقه 47
- اشاره 47
- 1 قرآن و آب، در مراسم بدرقه 50
- 2 تجمع و مشایعت 56
- 3 بیرقْ زنان 64
- 4 آش پشتِپا 72
- فصل سوم چاووش و چاووشخوان 83
- اشاره 83
- 1 چاووشخوانی 84
- 2 اشعار چاووشی 91
- اشاره 120
- فصل چهارم ملزومات و تدابیر سفر 120
- 1 وسایل مورد نیاز سفر 121
- 2 مسیرهای سفر 132
- 3 همراهان سفر 137
- 4 دفن اموات 140
- اشاره 143
- فصل پنجم پیشباز 143
- 1 پیک و قاصد 145
- 2 مسافت و مکان پیشباز 148
- 3 خوشامدگویی 156
- 4 قربانی کردن 159
- 5 پذیرایی و ولیمه 163
- 6 هدیه و سوغاتی 174
- فصل ششم باورها و عقاید 185
- فصل هفتم ادبیات شفاهی 200
- اشاره 200
- 1 تمثیل و مثل ها 201
- 2 امثال و حِکَم 213
- 3 دوبیتیها 219
- منابع 224
زیارت حضرت رضا(ع) و حضرت معصومه(س) و شاهچراغ(ع) و سفرهای معمولی از مال و چارپا(الاغ، اسب، قاطر) استفاده میشد و مسافرین توی کارومسرای(کاروانسرای) بین راه اتراق میکردند، تا هم مال و هم چارپا شَل موندگیشون درکنن(رفع خستگی کنند) و هم خودشون نون و آبی بخورند. آن سالها سفر به صورت جمعی و قافلهای انجام میشد و هیچکس به تنهایی سفر نمیکرد. فصل بهار بهترین موقع مسافرت بود و در فصل زمستان و چله تابستان کمتر کسی به سفر تفریحی و حتی زیارتی میرفت، مسافرت با مال و چارپا خیلی سخت بود و در نتیجه سفر به کندی انجام میشد. بسیار اتفاق میافتاد که مال و چارپایی در بین راه بترکه(بمیرد) و مشکلات سفر چند برابر بشه، تازه اگر دزدای سر گردنه(راهزنان) به قافله حمله میکردن گُلا چه گل میشد(بدتر از بد میشد) و سفر به آخر نمیرسید.» (1) قصد و اراده برای سفر زیارتی همراه با مقدماتی بوده است که از آنها میتوان به این شرح نام برد:
1- مهری مؤید محسنی، سیرجان، کرمان، 1381