- مقدمه 1
- پیشگفتار 4
- جدول آوا نگاری 4
- فصل اوّل مقدّمات سفر 10
- اشاره 10
- 1 تأمین مخارج سفر 15
- 2 زمانِ سفر، برای زیارت 18
- 3 وصیّت کردن 21
- 4 پرداخت مهریه همسر 25
- 5 طلب بخشش و حلالیت از دیگران 28
- 6 اقرراهی (خرجی راه) 40
- فصل دوم بدرقه 47
- اشاره 47
- 1 قرآن و آب، در مراسم بدرقه 50
- 2 تجمع و مشایعت 56
- 3 بیرقْ زنان 64
- 4 آش پشتِپا 72
- فصل سوم چاووش و چاووشخوان 83
- اشاره 83
- 1 چاووشخوانی 84
- 2 اشعار چاووشی 91
- فصل چهارم ملزومات و تدابیر سفر 120
- اشاره 120
- 1 وسایل مورد نیاز سفر 121
- 2 مسیرهای سفر 132
- 3 همراهان سفر 137
- 4 دفن اموات 140
- فصل پنجم پیشباز 143
- اشاره 143
- 1 پیک و قاصد 145
- 2 مسافت و مکان پیشباز 148
- 3 خوشامدگویی 156
- 4 قربانی کردن 159
- 5 پذیرایی و ولیمه 163
- 6 هدیه و سوغاتی 174
- فصل ششم باورها و عقاید 185
- فصل هفتم ادبیات شفاهی 200
- اشاره 200
- 1 تمثیل و مثل ها 201
- 2 امثال و حِکَم 213
- 3 دوبیتیها 219
- منابع 224
1 پیک و قاصد
پیک و قاصد، اولین کسانی بودند که زائر را پس از بازگشت از سفر زیارتی، ملاقات میکردند و وظیفه داشتند که خبر سلامتی زائر و زمان ورود او به روستا یا شهر را، به اطلاع خانوادهاش برسانند و بابت این خبر «مُشْتُلُق» دریافت کنند. که این رسم در بعضی از نقاط کشور، این گونه بوده است:
در شهر دزفول: «هنگام بازگشت زوّار از کربلا، از شهر عماره قاصدی را جلوتر میفرستادند تا خبر دهد