سفرهای زیارتی در فرهنگ مردم صفحه 156

3 خوشامدگویی‌

خیرمقدم، خوشامدگویی و بیان زیارت قبولی به زائر، به منزله خوشحالی افراد از ورود زائر است که نتیجه آن رفع خستگی و بالاخره ایجاد امنیت و آرامش خاطر زائر بوده است:

«وقتی که زائر خانه خدا، در میان جمعیتی پیاده می‌شد که با پیش‌بینی قبلی و یا دیدن ماشین زائر به استقبال آمده بودند، جلوی پای او گوسفند قربانی می‌کردند و در حالی که خویشان حاجی، درون یک سینی، یک گلاب‌پاش، آینه کوچک، یک بشقاب سبزی و مقداری آب گذاشته بودند، با اشتیاق تمام، گلاب به دست دیگران می‌ریختند؛ سپس همه به حاجی، زیارت قبول می‌گفتند و حاجی را می‌بوسیدند. زائر هم می‌گفت: جای شما خالی و در میان مشایعت‌کنندگان به آرامی به طرف منزل حرکت می‌کرد.» (1) در کازرون: «به زوّاری که از مکّه برمی‌گشتند، در اصطلاح مکّه‌ای می‌گفتند، خویشان و اقوام و بستگان چند فرسخی، با ماشین به پیشبازش می‌رفتند و با