- مقدمه 1
- پیشگفتار 4
- جدول آوا نگاری 4
- اشاره 10
- فصل اوّل مقدّمات سفر 10
- 1 تأمین مخارج سفر 15
- 2 زمانِ سفر، برای زیارت 18
- 3 وصیّت کردن 21
- 4 پرداخت مهریه همسر 25
- 5 طلب بخشش و حلالیت از دیگران 28
- 6 اقرراهی (خرجی راه) 40
- فصل دوم بدرقه 47
- اشاره 47
- 1 قرآن و آب، در مراسم بدرقه 50
- 2 تجمع و مشایعت 56
- 3 بیرقْ زنان 64
- 4 آش پشتِپا 72
- فصل سوم چاووش و چاووشخوان 83
- اشاره 83
- 1 چاووشخوانی 84
- 2 اشعار چاووشی 91
- اشاره 120
- فصل چهارم ملزومات و تدابیر سفر 120
- 1 وسایل مورد نیاز سفر 121
- 2 مسیرهای سفر 132
- 3 همراهان سفر 137
- 4 دفن اموات 140
- اشاره 143
- فصل پنجم پیشباز 143
- 1 پیک و قاصد 145
- 2 مسافت و مکان پیشباز 148
- 3 خوشامدگویی 156
- 4 قربانی کردن 159
- 5 پذیرایی و ولیمه 163
- 6 هدیه و سوغاتی 174
- فصل ششم باورها و عقاید 185
- فصل هفتم ادبیات شفاهی 200
- اشاره 200
- 1 تمثیل و مثل ها 201
- 2 امثال و حِکَم 213
- 3 دوبیتیها 219
- منابع 224
نیز از فراز و نشیبهای سفر و چگونگی انجام اعمال حج و دیگر خاطرات خود، برای میهمانان سخن میگوید. این نوع میهمانی که همراه با ولیمه است، هنگام بازگشت زائران عتبات عالیات و گاه مشهد مقدس نیز از سوی خانواده زوّار برپا میگردد. با این حال سفره ولیمه، گاه بیش از یک بار پهن میشود؛ برای مثال میان اهالی بهمن از توابع آباده: «رسم است که زائر باید سه شب اقوام، همسایگان و آشنایان خود را اطعام دهد. به این منظور از سلمانی محل میخواهد که افراد مورد نظر را برای ولیمه دعوت کند و طی این سه شب، سفره اطعام گسترده باشد؛ سپس از صبح روز سوم، به کارهای شخصی و عادی خود مشغول میشود.» (1) در زاهدشهرِ فسا: «بعد از بازگشت زائر به وطنش، زائر، سه روز تمام قوم و خویشان را در منزل خودش ناهار و شام میدهد. در این شهر بر اساس عرف محل، شخص زائر تا موقعی که زنده است، همه ساله روز بیستوهشتم ماه صفر، مقدار شش یا دوازده من برنج میپزد و بشقاب بشقاب به خانه همسایگان میفرستد. همسایگان نیز در عوض میگویند: نذرت قبول و مرادت حاصل باشد.» (2) میان اهالی چوبینِ شهرکُرد نیز عرف است که:
1- محمد مسعود کریمی، بهمن، آباده، فارس، 1347
2- غلام عباس مزدک، زاهدشهر، فسا، فارس، 1347