سفرهای زیارتی در فرهنگ مردم صفحه 197

شود. (1) اگر کسی در طول راه به عللی نتواند به مقصد زیارت برسد، می‌گویند امام او را نطلبیده است. (2) پس از بازگشت زائران از مشهد مقدس، محلّی‌ها او را «مشهدی» صدا می‌زنند و معتقدند کلمه مشهدی قبل از اسم فرد باید گفته شود و اگر نام او را به تنهایی صدا بزنند، گناه دارد.

پشت سر زائر آب می‌ریزند، به این معنی که مانند آب روان برود و در راه ناراحتی یا اتفاقی برایش پیش نیاید. همچنین یک تخم‌مرغ هم زیر پای زائر می‌اندازند تا بشکند و این کار هم، برای رفع بلا است. (3) پختن آش پشت پا، بر این اساس است که زائر از بلا محفوظ بماند. (4) زمانی که زوار امام رضا(ع) از ماشین پیاده می‌شوند، استقبال‌کنندگان آن‌ها را می‌بوسند و عقیده دارند، اولین کسی که آن‌ها را ببوسد، خاک مسافرت رویش می‌ریزد و حتماً سال دیگر حضرت امام رضا(ع) او را می‌طلبد. (5) روز عید قربان، خانواده حاجی، خروسی را می‌کشند و قبل از تقسیم، استخوان‌های خروس را جدا

1- ژاله نمکی، ده نمک، اراک، 1349
2- جمال امیدی، کوشکی بالا، بروجرد، 1345
3- سیدمحمدعلی جلالی، بندر انزلی، 1348
4- ابوالفضل مرتجی، الوسجرد، ساوه، 1348
5- محمدتقی فتحی سروستان، سروستان، شیراز، 1352