سفرهای زیارتی در فرهنگ مردم صفحه 24

کوله‌باری از آذوقه عازم سفر می‌شد.» (1) در تربت‌حیدریه نیز وقتی یک نفر قصد مسافرت به مکه را دارد: «در یک مجلس افراد و پیشنماز شهر را دعوت می‌کند. آنگاه تمام پول و ثروت خود را حساب می‌کند و خمس، زکات و قرض‌هایش را می‌دهد، بعد نزد میهمان‌ها وصیت می‌کند و وصیت‌نامه را به دست پیشنماز شهر می‌دهد و او امضا می‌کند. سپس از آن وصیت‌نامه، نسخه دیگری تهیه می‌کند و یک نسخه را خودش برمی‌دارد و دیگری را به پیشنماز یا یکی از نزدیکان خود می‌دهد.» (2) در دستجرد گلپایگان: «زائر خانه خدا، ابتدا پیش یکی از آقایان(روحانی) می‌رود و ثروت خود را حساب می‌کند و هر مقدار که بدهکار باشد، می‌دهد. سپس چند روز قبل از عزیمت، به دیدن تمام دوستان و اقوام می‌رود و از آن‌ها عذرخواهی می‌کند تا اگر درگذشته حرفی زده و آنها را رنجانده است، بدین وسیله، از او بگذرند و او را حلال کنند. زائر قبل از بستن بار سفر باید وصیت کند و «وصیت نامه» بنویسد که اگر به سفر رفت و بازنگشت، مالش چطور بین فرزندان و زنش تقسیم شود. وقتی وصیت‌نامه را نوشت، آن را به دست زنش می‌دهد.» (3)

1- مهری مؤید محسنی، سیرجان، کرمان، 1381
2- فائزه اسحاق‌نیا، تربت حیدریه، خراسان، 1349
3- سیف‌الله احمدی، دستجرد، گلپایگان، 1360