- مقدمه 1
- پیشگفتار 4
- جدول آوا نگاری 4
- اشاره 10
- فصل اوّل مقدّمات سفر 10
- 1 تأمین مخارج سفر 15
- 2 زمانِ سفر، برای زیارت 18
- 3 وصیّت کردن 21
- 4 پرداخت مهریه همسر 25
- 5 طلب بخشش و حلالیت از دیگران 28
- 6 اقرراهی (خرجی راه) 40
- فصل دوم بدرقه 47
- اشاره 47
- 1 قرآن و آب، در مراسم بدرقه 50
- 2 تجمع و مشایعت 56
- 3 بیرقْ زنان 64
- 4 آش پشتِپا 72
- فصل سوم چاووش و چاووشخوان 83
- اشاره 83
- 1 چاووشخوانی 84
- 2 اشعار چاووشی 91
- اشاره 120
- فصل چهارم ملزومات و تدابیر سفر 120
- 1 وسایل مورد نیاز سفر 121
- 2 مسیرهای سفر 132
- 3 همراهان سفر 137
- 4 دفن اموات 140
- فصل پنجم پیشباز 143
- اشاره 143
- 1 پیک و قاصد 145
- 2 مسافت و مکان پیشباز 148
- 3 خوشامدگویی 156
- 4 قربانی کردن 159
- 5 پذیرایی و ولیمه 163
- 6 هدیه و سوغاتی 174
- فصل ششم باورها و عقاید 185
- فصل هفتم ادبیات شفاهی 200
- اشاره 200
- 1 تمثیل و مثل ها 201
- 2 امثال و حِکَم 213
- 3 دوبیتیها 219
- منابع 224
6 اقرراهی (خرجی راه)
در روستای چوبین «رسم است، وقتی یک یا چند نفر میخواهند به زیارت حرم امام رضا(ع) بروند، همه افراد خواه اقوام آنها باشند یا نباشند به بدرقه آنها میروند. هر نفر به دلخواه خود پنج، ده یا بیست تومان به آنهایی که به مشهد میروند، میدهد؛ که به این پول «اقرراهی»
( ih r roqo )
میگویند.» (1) اقرراهی از رسومی بوده که معمولًا قبل از سفر به زائر پرداخت میشده است و به نامهای دیگری از جمله «فتح راهی»، «سر راهی»، «سر راهانه» (2) و «خرجی» خوانده میشد.
در سروستان شیراز: «دو سه روز قبل از حرکت زائر به سفر مشهد، مردم گروه گروه به خانه مسافر میروند و هر کس به اندازهای که پول داشته باشد، به عنوان «فتح راهی» به زائر میدهد تا هنگام برگشتن، هدیهای که در مرقد مطهر امام هشتم(ع) گردانده شده(مُتبَرّکْ شده)، برایشان بیاورد.» (3)
1- علی پناه قادری، چوبین، بخش میزدج فارسان، شهرکرد، چهارمحال و بختیاری، 1356
2- مسعود قلمرو، علی آباد، چشمه سفید، بیجار، 1368
3- محمدتقی فتحی سروستانی، سروستان، شیراز، 1352