زیارت ائمه و اولیاء در مکتب اهل بیت علیهم السلام صفحه 10

فرموده است که: «بگو از شما اجر و مزدی برای رسالت نمی‌خواهم مگر محبت و مودت اهل بیتم.» (1) آیا محبت و مودت به ائمه که فرزندان معصوم پیغمبر صلی الله علیه و آله و جانشینان او هستند، شرک است؟ آیا انجام هر چه بیشتر کاری که اجر و مزد رسالت است، افراط حساب می‌شود؟ و افراط در محبت شرک حساب می‌شود؟

با این‌که حضرت فرموده، همان اجر و مزدی که خواستم، آنهم برای آن بوده که امت راه خدا را گم نکنند و در راه خدا گام بردارند. (2) آیا محبت و مودتی که به گفته پیغمبر برای امت است، شرک نام دارد؟

آیا تأکید بر کاری که موجب آشنایی بیشتر با دین و راه خدا می‌گردد، شرک است؟ این منطق اهل بیت است؟ یا منطق مخالفان اهل بیت؟

این نویسنده می‌گوید:

«یهود که گفتند: «عُزَیر پسر خداست»، (3) و مسیحیان که گفتند: «عیسی پسر خداست.» (4) به خاطر محبت به آن‌ها بوده است. و محبت، به شرک انجامیده است!! پس اگر دوستان اهل بیت علیهم السلام هم آن‌ها را زیاد دوست بدارند، این مودت و دوستی به شرک منتهی می‌شود!!».

این نویسنده اگر اهل تحقیق بود، با مراجعه به آیات و روایات و تفاسیر بزرگان، می‌توانست دریابد که علت پسر خدا خواندن آنان محبت نبوده، بلکه مشکل دیگری

1- شوری: 23
2- فرقان: 57
3- توبه: 30
4- توبه: 30