- مقدّمه 1
- اشاره 4
- معرفت اولیا و زیارت 4
- راهی به مقصد معرفت 7
- شبهاتی در زیارات 9
- از چه کسانی باید تبعیت کنیم؟ 12
- مرجع مسلمانان در بیان رسول خدا صلی الله علیه و آله 14
- مشرک کیست؟ 16
- شبهه پرستش و شفاعت 19
- اشاره 19
- گناه کبیره تهمت به مسلمان 19
- چگونه میتوان دعا کرد؟ 20
- شفاعت در منطق قرآن 25
- کمالات در قرآن 30
- شفاعت در روایات 31
- اشاره 35
- ساختن بقعه و تعمیر قبور در روایات 35
- اظهارات ضد روایات 37
- دستور به ساختن بقعه 38
- چه کسانی دین را شوخی گرفتند؟ 41
- مومن دین خود را از خدا گرفته 43
- هشدار حضرت زهرا علیها السلام برای بازی گرفتن دین 44
- آداب زیارت اهل قبور 47
- کج روی مغرضانه 49
- اشاره 49
- نکتهها در زیارت قبور 50
- روایات منع و کراهت 54
- قبله قرار دادن قبور حرام است 56
- اشاره 56
- نکته روشن 57
- چشمپوشی از حقیقت 59
- اشاره 61
- تفاوت قبرها و زیارتگاهها 61
- گفت و گو با مقتولان بدر 63
- قیاس احمقانه 64
- اماکن و بقعههای مقدس 67
- رهنمود پیغمبر و اهل بیت علیهم السلام 68
- الزام والی، مردم را به زیارت پیغمبر صلی الله علیه و آله 69
- طلب رزق از خدا در آنجا 71
- زیارت قبور ائمه مانند پیغمبر صلی الله علیه و آله است 72
- اشاره 73
- مقام اولیا، مانند مردم نیست 73
- زیارت و تجدید میثاق با امامت 74
- اعلام اطاعت و نصرت 75
- زیارت وفای به عهد است 75
- زیارت و کسب طهارت 76
- تأکید بر زیارت تا حدّ وجوب کفایی 77
- وجوب کفایی 78
- تارکان حق رسول اللَّه صلی الله علیه و آله 78
- تهمتها به دوستان اهل بیت علیهم السلام 79
- پاسخ تهمتها 81
- نمونههایی از این آیات 84
- خلاصه سخن: 88
«معرفت به عالِم، دین و آئینی است که پذیرفته میشود، با این معرفت انسان در زندگی هم راه طاعت را میآموزد، و هم کار نیکو برای بعد وفاتش میاندوزد.» (1) به همین جهت است که آن حضرت میفرماید:
«لَأنَا أَشَدُّ اغْتِبَاطاً بِمَعْرِفَةِ الْکَرِیمِ مِنْ إِمْسَاکِی عَلَی الْجَوهَر النَّفِیسِ الْغَالِی الثَّمَنِ». «البته من بهرهمندیام به واسطه معرفت شخص کریم به مراتب بیشتر است از آنکه گوهر نفیس گرانبهایی را به دست آورم.» (2) نکته مهمی که نباید مورد غفلت باشد، این است که علم و کرامت و فضیلت دارنده فضیلت هر چه بیشتر باشد، معرفت او هم مهمتر و برکات آن معرفت هم بیشتر است. و بر همین اساس است که محبت و مودت اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله در قرآن لازم شمرده شده و مزد رسالت قرار داده شده و نتیجه و اثر آنهم قرار گرفتن در راه خدا است:
«قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی»؛ (3)
«بگو من(در ازای این کار) مزدی از شما نمیخواهم جز اینکه خویشاوندانم را دوست بدارید.»
و در جای دیگری میفرماید:
1- غررالحکم، ج 2، ص 1840
2- غررالحکم، ج 2، ص 1840
3- شوری: 23.