- مقدّمه 1
- اشاره 4
- معرفت اولیا و زیارت 4
- راهی به مقصد معرفت 7
- شبهاتی در زیارات 9
- از چه کسانی باید تبعیت کنیم؟ 12
- مرجع مسلمانان در بیان رسول خدا صلی الله علیه و آله 14
- مشرک کیست؟ 16
- شبهه پرستش و شفاعت 19
- اشاره 19
- گناه کبیره تهمت به مسلمان 19
- چگونه میتوان دعا کرد؟ 20
- شفاعت در منطق قرآن 25
- کمالات در قرآن 30
- شفاعت در روایات 31
- اشاره 35
- ساختن بقعه و تعمیر قبور در روایات 35
- اظهارات ضد روایات 37
- دستور به ساختن بقعه 38
- چه کسانی دین را شوخی گرفتند؟ 41
- مومن دین خود را از خدا گرفته 43
- هشدار حضرت زهرا علیها السلام برای بازی گرفتن دین 44
- آداب زیارت اهل قبور 47
- کج روی مغرضانه 49
- اشاره 49
- نکتهها در زیارت قبور 50
- روایات منع و کراهت 54
- اشاره 56
- قبله قرار دادن قبور حرام است 56
- نکته روشن 57
- چشمپوشی از حقیقت 59
- اشاره 61
- تفاوت قبرها و زیارتگاهها 61
- گفت و گو با مقتولان بدر 63
- قیاس احمقانه 64
- اماکن و بقعههای مقدس 67
- رهنمود پیغمبر و اهل بیت علیهم السلام 68
- الزام والی، مردم را به زیارت پیغمبر صلی الله علیه و آله 69
- طلب رزق از خدا در آنجا 71
- زیارت قبور ائمه مانند پیغمبر صلی الله علیه و آله است 72
- اشاره 73
- مقام اولیا، مانند مردم نیست 73
- زیارت و تجدید میثاق با امامت 74
- زیارت وفای به عهد است 75
- اعلام اطاعت و نصرت 75
- زیارت و کسب طهارت 76
- تأکید بر زیارت تا حدّ وجوب کفایی 77
- وجوب کفایی 78
- تارکان حق رسول اللَّه صلی الله علیه و آله 78
- تهمتها به دوستان اهل بیت علیهم السلام 79
- پاسخ تهمتها 81
- نمونههایی از این آیات 84
- خلاصه سخن: 88
«... قُلْ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ یَتَّخِذَ إِلی رَبِّهِ سَبِیلًا»؛ (1)
«بگو(در ادای این رسالت) هیچ مزدی از شما نمیخواهم، مگر آنکه هر کس خواهان است، راه خدا را برگزیند.»
و بر طبق همین آیات و مطابق همین تحلیل غیر قابل انکار است که حضرت علی علیه السلام میفرماید:
«أَسْعَدُ النَّاسِ مَنْ عَرَفَ فَضْلَنَا وَ تَقَرَّبَ إِلَی اللَّهِ بِنَا وَ أَخْلَصَ حُبَّنَا»؛ «سعادتمندترین مردم کسی است که فضیلت ما را بشناسد و به واسطه همین معرفت و شناخت و عمل کردن مانند ما، به خدا تقرب جوید و با اخلاص به ما محبت ورزد و ...» (2) و نه تنها سعادتمندترین است، بلکه بدون این محبت و مودت ایمان نخواهد بود، چرا که ائمه علیهم السلام قیّمهای خدا بر خلق و شاهدان و ناظران بندگان هستند.
آن حضرت فرمود:
«إِنَّمَا الْأَئِمَّةُ قُوَّامُ اللَّهِ عَلَی خَلْقِهِ وَ عُرَفَاؤُهُ عَلَی عِبَادِهِ لَا یَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ عَرَفَهُمْ وَ عَرَفُوهُ وَ لَا یَدْخُلُ النَّارَ إِلَّا مَنْ أَنْکَرَهُمْ وَ أَنْکَرُوهُ»؛ «همانا ائمه علیهم السلام قیّمهای خدا بر خلق او، و معرفی گران
1- فرقان: 57
2- غرر الحکم، ج 2، ص 1832