زیارت ائمه و اولیاء در مکتب اهل بیت علیهم السلام صفحه 88

9. قرآن می‌فرماید:

«اگر خداوند بعضی از مردم را به بعضی دفع نمی‌کرد، البته زمین به فساد کشیده می‌شد ...» (1) حال آن مردمی که عامل فساد می‌شوند و آن مردمی که فساد را دفع می‌کنند، این‌ها منشأ نفع و ضرری نیستند؟

10. ما انسان‌ها درک می‌کنیم و در قرآن هم توجه داده شده که کارهای خوب مانند انفاق باید انجام گردد، (2) و از کارهای بد مانند فتنه و قتل (3) و شرابخواری (4) و قمار باید جلوگیری شود. آیا این‌ها موجب نفع و ضرری نخواهد بود؟ با مطالعه نوشته این نویسنده مغرض درمی‌یابیم که ظاهراً کسی به او مطالبی القا نموده و او هم بدون آن‌که بفهمد و بسنجد نوشته و پنداشته که دیگران هم بدون فکر می‌پذیرند. در صورتی که پذیرش بدون فکر و سنجیدن، مطابق منطق اسلام و قرآن نیست. قرآن می‌فرماید:

«مژده دهید، بندگان مرا، آنانکه سخن را می‌شنوند و سپس از بهترین آن تبعیت می‌کنند، آنانند که خدا هدایتشان نموده و آنانند که صاحبان عقل و خرداند.» (5)

1- بقره: 251
2- بقره: 215
3- بقره: 217
4- بقره: 219
5- زمر: 18

خلاصه سخن:

با توجه به همه آیات و روایات، درمی‌یابیم که خداوند با قدرت خود، عواملی قرار داده که در خدمت منافع و مصالح بندگان کار می‌کنند و البته که هیچ‌کس به طور مستقل نفع و ضرری نمی‌تواند برساند. (1) والسّلام علی من اتبع الهدی

تهران- عباسعلی اختری

1- ر. ک: به بحث شفاعت.