زیارت (آثار، آسیب ها و شبهات) صفحه 41

صفحه 41

غلوّ در زیارت

غلوّ، در لغت به معنای زیاده روی و تجاوز از حد است، همچنین به معنای توصیف کردن فرد یا چیزی بیش از آنچه هست، به کار می رود. در اصطلاح شرع به معنای مبالغه کردن در اوصاف پیامبران و اولیای الهی است که به اعتقاد الوهیت انسان منجر شود.

قرآن، اهل کتاب را از این کار منع می کند و می فرماید: {قُلْ یا أَهْلَ الْکِتابِ لا تَغْلُوا فِی دِینِکُمْ غَیْرَ الْحَقِّ}؛ «بگو ای اهل کتاب، در دین خود، غلوّ (و زیاده روی) نکنید». (مائده: 77)

یکی از خطرناک ترین پدیده های انحرافی در حوزه باورهای دینی، غلوّ است؛ یعنی اعتقاد به اینکه:

1. پیامبر خدا صلی الله علیه و آله یا ائمه اطهار: جایگاهی در مرتبه خدایی دارند؛

2. تدبیر عالم هستی به ایشان واگذار شده است (به صورت مستقل) ؛(1)

3. معرفت و محبت اهل بیت:، انسان را از عبادت خداوند و انجام دادن واجبات بی نیاز می کند.

این باورها و اعتقاداتی نادرست و غلوّآمیز درباره ایشان است که به شدت از جانب اهل بیت: نکوهش شده و با غلوّکنندگان مبارزه شده است.

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

بر جوانان خود، از خطر غلوّکنندگان بیمناک باشید. مبادا باورهای آنان را تباه سازند؛ زیرا غلوّکنندگان بدترین مخلوق


1- ما معتقد هستیم که به اذن الهی تدبیر عالم به ایشان محول می شود، و در برخی از زیارت هایی که از معصوم علیهم السلام وارد شده به این مطلب اشاره شده است. مفاتیح الجنان، بخش زیارت امام حسین علیه السلام.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه