زیارت (آثار، آسیب ها و شبهات) صفحه 54

در حالات ائمه معصومین علیهم السلام آمده است که هرگاه زمان نماز فرا می رسید، اندامشان به لرزه درآمده، رنگ چهره شان دگرگون می شد، وقتی علت آن را جویا می شدند، می فرمودند: «وقت ادای امانتی رسیده که آسمان ها و زمین و کوه ها زیر بار آن نرفتند و آن را برنتافتند» . (1)

امیرالمؤمنین علیه السلام در فرمانی به محمد بن ابی بکر - آن گاه که او را والی مصر قرار داد - چنین نوشت:

نماز را در وقت تعیین شده آن، به جای آور. نه به خاطر فراغت و بی کاری در انجام آن شتاب کن و نه به بهانه کار آن را به تأخیر بیانداز. بدان که همه اعمال تو بسته به نماز تو است. (2)

امام صادق علیه السلام می فرمایند: «فضیلت نماز اول وقت بر آخر وقت، همچون فضیلت و برتری آخرت بر دنیاست» . (3)

یکی از یاران امام رضا علیه السلام می گوید:

به همراه امام رضا علیه السلام حرکت می کردم و کسی همراه ما نبود، وقت نماز رسید، امام علیه السلام فرمود: «اذان بگو تا با هم نماز بخوانیم. گفتم: آقا صبر کنید تا افراد دیگری هم بیایند و همه با هم نماز بخوانیم، امام فرمود: هرگز نماز را از اول وقت بدون عذر تأخیر مینداز. (4)

راوی می گوید در نامه ای به امام باقر علیه السلام از تمام خواندن نماز در حرمین سوال نمودم، حضرت علیه السلام در جواب نوشت:

1- تفسیر صافی، ج٢، ص٣٧٠.
2- «صَلِّ الصَّلاهَ لِوَقْتِهَا الْمُؤَقَّتِ لَها وَ لا تُعَجِّلْ وَقْتَها لِفَراغٍ وَ لا تُؤَخِّرْها عَنْ وَقْتِها لاشْتِغالٍ وَاعْلَمْ أَنَّ کُلَّ شَیْءٍ مِنْ عَمَلِکَ تَبَعٌ لِصَلاتِکَ» ؛ نهج البلاغه، نامه ٢٧.
3- میزان الحکمه، ص٣١٣٠، به نقل از ثواب الاعمال.
4- بحارالانوار، ج4٩، ص4٩.