- دیباچه 1
- مقدمه 3
- 1. اهمیت زیارت 6
- فصل اول: کلیات 6
- ٢. تاریخچه زیارت 9
- ٣. فلسفه زیارت اهل بیت علیهم السلام 13
- 4. نقش اماکن زیارتی در ایجاد ارتباط با خدا 15
- 5. زیارت و تعظیم شعائر دینی 18
- 6. زیارت با معرفت 19
- ٧. زیارت، اظهار وفاداری نسبت به ائمه اطهار علیهم السلام 22
- 1. آثار دنیایی 24
- فصل دوم: آثار زیارت 24
- ٢. آثار اخروی 31
- اشاره 36
- فصل سوم: آسیب های زیارت 36
- زیارت و خرافات 36
- غلوّ در زیارت 41
- بدعت گذاری در زیارت 43
- رعایت نکردن آداب تشرف 45
- جابه جایی اصل و فرع ها 50
- رفتار نابجا و سوء استفاده مخالفان 53
- رعایت نکردن حقوق همراهان در سفر 57
- بی توجهی به شئون اسلامی 63
- غلبه سیاحت بر زیارت 65
- عادی شدن زیارت 67
- بی توجهی به قداست اماکن زیارتی 70
- بی توجهی به فرهنگ های دیگر 71
- اسراف 73
- فصل چهارم: شبهات 75
- تبرک 75
- توسل 83
- شفاعت 90
- کتابنامه 97
گیرد و از غم و اندوه گرانبار روز قیامت که مردم را به هراس می افکند، رهایی بخشد. (1)
بی توجهی به شئون اسلامی
آیات قرآن، ائمه معصوم علیهم السلام و بزرگان دین به رعایت شئونات اسلامی تأکید کرده اند که در سفرهای زیارتی اهمیت بیشتری می یابد. زائر با حفظ شأن خود، حرمت اماکن زیارتی را حفظ می کند.
رعایت شئونات اسلامی در مکان های زیارتی مکه و مدینه که زائران مسلمان دیگر مذاهب نیز حضور دارند، اولویت بیشتری دارد. رفتار و ظاهر زائر شیعه باید موجب زینت و افتخار ائمه علیهم السلام باشد.
برخی از زائران به شئونات اسلامی توجه نمی کنند و با ظاهری نامناسب در اماکن زیارتی حاضر می شوند، به ویژه برخی بانوان که پوشش و حجاب اسلامی را رعایت نمی کنند و گاهی با آرایش به این مکان ها وارد می شوند. آنها به فضای معنوی آنجا بی توجهی می کنند، حرمت آن اماکن را می شکنند و مانع حضور قلب و تمرکز معنوی دیگران می شوند؛ در حالی که آیات قرآن بر ضرورت پوشش اسلامی تأکید دارد و می فرماید:
«وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ. . . لا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاَّ ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلی جُیُوبِهِنَّ. . .» (نور: ٣١)
وبه زنان با ایمان بگو. . . زینت خود را - جز آن مقدار که نمایان است- آشکار ننمایند و (اطراف) روسری های خود را بر سینه خود افکنند (تا گردن و سینه با آن پوشانده شود) .
1- «مَنْ أعانَ مُؤمناً مُسافراً فَرّج اللهُ عَنه ثَلاثاً و سَبعین کُربَه وَ أجارَه فِی الدُّنیا وَ الآخِرَه مِنَ الْغَمِّ وَالْهَمّ وَ نَفّسَ کُربَه الْعظیم یَومَ یغصُّ النّاسُ بأنفاسِهم» ؛ وسائل الشیعه، ج٨، ص٣١5.