زیارت (آثار، آسیب ها و شبهات) صفحه 73

اسراف

اعتدال، از خصلت های نیکوی انسانی و اسلامی است. در آیات و روایات به آن تأکید شده است و از اسراف و زیاده روی که از گناهان است به شدت نهی شده است. خداوند در آیه ای می فرماید: {وَ أَنَّ الْمُسْرِفِینَ هُمْ أَصْحابُ النَّارِ}؛ «و مسرفان اهل آتشند». (غافر: 43)

همچنین امام علی علیه السلام می فرمایند: «اسراف، موجب هلاکت و نابودی و میانه روی، مایه زیادی ثروت است». (1)

متأسفانه در جامعه ما اسراف گرایی گسترش یافته و به فرهنگ تبدیل شده است. بسیاری از مردم به دلیل آشنا نبودن با فرهنگ اعتدال و میانه روی، در بسیاری از موارد به دلیل فخرفروشی، به اسراف روی می آورند و آن را امری عادی و کم اهمیت می دانند. به طور طبیعی در سفرهای زیارتی و در مهمانی های پس از آن نیز، هزینه های سنگینی صرف می کنند و آن را لازم می پندارند، در حالی که اسراف کاری سبب بی بهره شدن از توفیقات معنوی زیارت می شود.

هزینه کردن در کارهای غیرضروری و خرید کالاهایی که چندان نیازی به آن نیست و خرید کالاهای چشم گیر، نمونه هایی از اسراف در سفرهای زیارتی است.

امام علی علیه السلام می فرمایند: «خرج کردن دارایی در راه نادرست، زیاده روی و اسراف است». (2)

برخی زائران بیش از نیازشان، برای طول سفر و میان راه، غذا و مواد