- دیباچه 1
- مقدمه 3
- 1. اهمیت زیارت 6
- فصل اول: کلیات 6
- ٢. تاریخچه زیارت 9
- ٣. فلسفه زیارت اهل بیت علیهم السلام 13
- 4. نقش اماکن زیارتی در ایجاد ارتباط با خدا 15
- 5. زیارت و تعظیم شعائر دینی 18
- 6. زیارت با معرفت 19
- ٧. زیارت، اظهار وفاداری نسبت به ائمه اطهار علیهم السلام 22
- 1. آثار دنیایی 24
- فصل دوم: آثار زیارت 24
- ٢. آثار اخروی 31
- اشاره 36
- فصل سوم: آسیب های زیارت 36
- زیارت و خرافات 36
- غلوّ در زیارت 41
- بدعت گذاری در زیارت 43
- رعایت نکردن آداب تشرف 45
- جابه جایی اصل و فرع ها 50
- رفتار نابجا و سوء استفاده مخالفان 53
- رعایت نکردن حقوق همراهان در سفر 57
- بی توجهی به شئون اسلامی 63
- غلبه سیاحت بر زیارت 65
- عادی شدن زیارت 67
- بی توجهی به قداست اماکن زیارتی 70
- بی توجهی به فرهنگ های دیگر 71
- اسراف 73
- فصل چهارم: شبهات 75
- تبرک 75
- توسل 83
- شفاعت 90
- کتابنامه 97
غذایی با خود بر می دارند، ولی مقداری از آن را مصرف می کنند و باقیمانده آن را دور می ریزند، در حالی که در آیه قرآن آمده است:
«کُلُوا وَاشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ» (اعراف: ٣١)
بخورید و بیاشامید ولی اسراف نکنید، همانا خداوند اسراف کنندگان را دوست نمی دارد.
امام صادق علیه السلام می فرمایند:
کمترین میزان اسراف، دور ریختن باقی مانده ظرف (غذا یا آب) ، هر روز، لباس خوب پوشیدن (و کهنه کردن آن) و دور انداختن هسته خرماست. (1)
هزینه های سنگینی که زائران پس از بازگشت از سفرهای زیارتی، می پردازند، درحالی که در بعضی موارد از هزینه سفر هم بیشتر است، از نمونه های آشکار اسراف است که بیشتر اوقات از فخرفروشی افراد است.
1- بحارالانوار، ج٧٢، ص٣٠٣.