زیارتگاه های اهل بیت علیهم السلام جایگاه تعظیم شعائر الهی صفحه 132

بعد از آنکه گفتیم، «در خانه هایی» متعلق به نور می باشد و نور در خانه هایی است که خدا اجازه رفعتشان را داده، می گوییم: آیه سومی که آن را در این جایگاه ذکر کردیم، یعنی آیه 37 سوره نور که می فرماید:

(رِجالٌ لا تُلْهِیهِمْ تِجارَهٌ وَ لا بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللّهِ وَ إِقامِ الصَّلاهِ وَ إِیتاءِ الزَّکاهِ یَخافُونَ یَوْماً تَتَقَلَّبُ فِیهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ)

مردانی که نه تجارت و نه معامله ای، آنان را از یاد خدا و برپاداشتن نماز و ادای زکات غافل نمی کند؛ آنها از روزی می ترسند که در آن، دل ها و چشم ها زیر و رو می شود.

تمام این جمله از مبتدا و خبر گرفته تا انتها، بدل از کلام خدای متعال (فی بیوت) است؛ یعنی در محل جر و بدل از بیوت می باشد.

بنابراین، آیه این گونه معنا می شود که خانه ها، مردانی هستند که نه تجارت و نه معامله، آنان را از یاد خدا باز نمی دارد و این خانه ها خانه های سنگی و گلی نیستند. شواهد بسیاری از آیات قرآن بر این مطلب وجود دارد که به بعضی از آنها اشاره می کنیم:

الف) اینکه قرآن می فرماید:(رِجالٌ لا تُلْهِیهِمْ) ، طبق قرائت اهل بیت (علیهم السلام)، فاعل برای «یسَبِّح» نیست؛ چراکه واژه یسبح به قرائت اهل بیت (علیهم السلام) به فتح باء و مجهول است. دراین صورت واژه رجال، فاعل یسبح نخواهد بود و آن، مبتدا و جمله بعدش، خبر است. تمام جمله نیز بدل از بیوت است. پس بیوت، مردانی هستند که تجارت و خرید و فروش ایشان را باز نمی دارد. کلام امام باقر (علیه السلام) به قتاده بصری، فقیه اهل بصره، نیز به همین نکته اشاره دارد. وی از امام پرسید:

خداوند به شما خیر دهد. به خدا قسم من نزد فقهای دیگر هم نشسته ام. حتی در حضور ابن عباس هم بوده ام، ولی دلم نزد هیچ یک از ایشان همانند محضر شما نلرزید. سپس امام باقر (علیه السلام) فرمود: وای بر تو؛ می دانی نزد چه کسی هستی؟ نزد [آیات 36 و 37 سوره نور] (فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ فِیها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ * رِجالٌ لا