زیارتگاه های اهل بیت علیهم السلام جایگاه تعظیم شعائر الهی صفحه 179

است و پیامبران به آنچه که از مقام و فضیلت رسیدند، جز با اعتقاد به خاتم الانبیا (صلی الله علیه و آله) نبود. پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) شفیع قبولی اعمال و دریچه رحمت گسترده خداوند است؛ همان گونه که خداوند در آیه 107 سوره انبیاء می فرماید:(وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلاّ رَحْمَهً لِلْعالَمِینَ) ؛ «ما تو را جز رحمت برای جهانیان نفرستادیم».

از تمام مطالب ذکر شده روشن می شود که آیه مبارکه، بر مقام سوم رسول اعظم (صلی الله علیه و آله) تأکید دارد. همچنین روشن می شود که توجه به درگاه الهی، برای رسیدن به هر مقام یا کسب تقرب و نزدیکی به خدا، جز با توسل به پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) و شفاعت ایشان کامل نمی شود. با شفاعت جستن به آن حضرت، پس از ایمان به سرور پیامبران و رسولان، بزرگترین رزق ها به بنده عطا می شود.

سپس این آیه کریمه، خطیر بودن این امر الهی را همراه با تأکیدات شدید و محکم بیان می کند؛ آن گاه که خداوند متعال می فرماید:(أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلی ذلِکُمْ إِصْرِی) ؛ «آیا به این موضوع اقرار دارید و بر آن پیمان مؤکد بستید؟» پس از آنکه گرفتن اقرار و انجام معاهده و پیمان نامه به پایان رسید، خداوند آنها را بر این جریان شاهد گرفت و فرمود:(فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشّاهِدِینَ) ؛ «پس گواه باشید! و من نیز با شما از گواهانم».

شراکت اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله) در میثاق الهی

از بحث گذشته برای ما روشن شد که پیامبران به مقام ها و درجاتشان نمی رسیدند، مگر با ایمان به خاتم الانبیا (صلی الله علیه و آله) و یاری او و اعتقاد به آنچه که همراه اوست. نتیجه این مسئله، آن است که اهل بیت پیامبر (علیهم السلام) در دایره میثاق الهی و دین حنیف که ایمان به آن و دعوت به سوی آن از همه پیامبران الهی خواسته شده، با پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) مشترک اند.

اهل بیت پیامبر (علیهم السلام) نیز پیروان آن حضرت هستند و به وسیله خاتم الانبیا (صلی الله علیه و آله) به خداوند نزدیک می شوند. آنان به شفاعت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و به خواسته او در مقامشان