- دیباچه 1
- گفتار اول: دلیل قرآنی 12
- گفتار دوم: ادله روایی 16
- اشاره 58
- گفتار اول: ادله منکرین زیارت قبور پیامبر (صلی الله علیه و آله) و اهل بیت (علیهم السلام) 60
- گفتار دوم: ولایت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) کامل کننده حج 66
- اشاره 68
- گفتار سوم: رد ولایت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)، بازگشت به بت پرستی جاهلی 68
- برهان اول 69
- برهان دوم 72
- اشاره 75
- برهان سوم 75
- زیارت قبر پیامبر (صلی الله علیه و آله) و عترتش (علیهم السلام)، کامل کننده عبادات 83
- اشاره 84
- برهان چهارم 84
- هدف از اسکان هاجر و اسماعیل در کنار خانه خدا 85
- فرازی از دعای ندبه 90
- برهان پنجم 96
- اشاره 96
- سبع المثانی، فاتحه الکتاب ما در قرآن است 101
- نتیجه 105
- اشاره 106
- برهان ششم 106
- مقام ابراهیم (علیه السلام) 109
- مثال اول: آیه 31 سوره مبارکه مریم 113
- گفتار چهارم: تبرک جستن به مواضع پیامبران 113
- اشاره 113
- مثال سوم: سامری و گوساله 115
- اشاره 115
- جریان سامری و گوساله در روایات شیعه و سنی 116
- گفتار پنجم: اهل بیت، پیامبران و اوصیای الهی (علیهم السلام)، معدن طهارت، برکت و قداست 117
- اشاره 125
- گفتار ششم: اهل بیت (علیهم السلام) انوار الهی 125
- انوار پنج گانه پیش گفته 127
- ائمه نه گانه از فرزندان حسین (علیه السلام) در آیه نور 130
- بیانی دیگر برای آیه مبارکه 131
- خلقت نوری اهل بیت (علیهم السلام) 135
- اشاره 138
- همراه بودن نام پیامبر (صلی الله علیه و آله) و اهل بیت (علیهم السلام) با بزرگ ترین عبادت ها 140
- قرار گرفتن صلوات بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) در دیگر عبادت ها 141
- برهانی دیگر: اطاعت از خدا، رسول و اولی الامر 148
- گفتار هشتم: توسل، عبادت توحیدی 157
- توسل، نشانه نزدیکی به حق تعالی 157
- مشروط بودن طلب آمرزش به توسل به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) 160
- شرط بودن توسل به پیامبر (صلی الله علیه و آله) 168
- توسل به پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) میثاق تمام پیامبران 173
- پیامبران بر دین پیامبر اسلام 174
- شراکت اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله) در میثاق الهی 179
- یکسانی اهل بیت (علیهم السلام) با پیامبر (صلی الله علیه و آله) در طهارت 184
- پیامبر و اهل بیت (علیهم السلام) کلمات تمام شده خداوند 185
- سلام کردن به پیامبر (صلی الله علیه و آله) به منزله زیارت 195
- نابودی و قبولی اعمال 196
- تکذیب آیات الهی، سبب از بین رفتن اعمال 198
- توجه به جانشین خدا در همه حال، برای پذیرش طاعت ها و رسیدن به مقام های معنوی 202
- جاودانگی رسالت و وساطت رسول اعظم (صلی الله علیه و آله) در رساندن وحی الهی به تمام عالم ها 206
- اصحاب کهف، نشانه هایی برای عالمیان 209
- اشاره 209
- زنده کردن مردگان از سوی خدا 210
- حیات دوباره و معاد جسمانی 212
- حدیث امام صادق (علیه السلام) در کتاب احتجاج 214
- اشاره 218
- بزرگداشت پیامبر (صلی الله علیه و آله)، نوعی شرک! 218
- فتواهای شیطانی برای تخریب قبه نبوی 226
- اشاره 229
- گفتار نهم: احادیث پیامبر (صلی الله علیه و آله) 229
- اول: وصیت پیامبر (صلی الله علیه و آله) به امام علی (علیه السلام) درباره محل دفن 229
- سیره و روش مسلمانان در مورد قبرهای پیامبران 230
- عبادتگاه بودن قبرهای پیامبران در مسجدالحرام 232
- اشاره 233
- دوم: روضه شریف در کنار قبر پیامبر (صلی الله علیه و آله)، جایگاهی برای عبادت مسلمانان 233
- برتری مشاهد مشرفّه در نظر بیشتر دانشمندان اهل سنت 234
- برتری خاک قبر شریف پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر سایر سرزمین ها 235
- روضه شریف میان خانه های پیامبر (صلی الله علیه و آله)، دربردارنده قبرهای فرزندان پاک ایشان 236
- تعیین محدوده روضه شریف 241
- روایت هایی در مورد قداست زمین کربلا 244
- اشاره 246
- سوم: اقامه ماتم و عزا کنار قبرهای اهل بیت (علیهم السلام)، سنتی از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) 246
- برپایی دعا و انجام عبادت نزد قبرهای اهل بیت (علیهم السلام) از سوی پیامبر (صلی الله علیه و آله) 247
- برخی از سنت های پیامبر (صلی الله علیه و آله) در زیارت قبر مادرش (علیها السلام) 248
- چهارم: جواز زیارت قبرها از سوی پیامبر (صلی الله علیه و آله) 251
- اشاره 252
- پنجم: تعیین موسم حج برای زیارت قبر پیامبر (صلی الله علیه و آله) از سوی خود ایشان 252
- واهل بیت 254
- انجام دادن حج و زیارت قبر پیامبر 254
- باعظمت تر بودن مسجد کوفه از بیت المقدس 257
- آباد سازی قبر پیامبر (صلی الله علیه و آله)، تداوم بخش شهادت دوم 258
- از بین بردن قبر شریف پیامبر (صلی الله علیه و آله)، به فراموشی کشاندن یاد اوست 259
- ششم: وجود حیات برزخی برای اهل قبور 261
می شود و هرگاه این گونه شد، درهای رحمت الهی از آسمان باز خواهد شد. همان طور که خداوند متعال در آیه 40 سوره اعراف می فرماید:
(إِنَّ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ اسْتَکْبَرُوا عَنْها لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ وَ لا یَدْخُلُونَ الْجَنَّهَ حَتّی یَلِجَ الْجَمَلُ فِی سَمِّ الْخِیاطِ وَ کَذلِکَ نَجْزِی الْمُجْرِمِینَ)
کسانی که آیات ما را تکذیب کردند و در برابر آن تکبر ورزیدند؛ [هرگز] درهای آسمان به رویشان گشوده نمی شود و [هیچ گاه] داخل بهشت نخواهند شد؛ مگر اینکه شتر از سوراخ سوزن بگذرد. این گونه گنهکاران را جزا می دهیم.
پس چاره ای جز اطاعت در برابر دستورات خداوند متعال، از جمله توجه به پیامبر و اهل بیتش (علیهم السلام) و تمسک به ولایت ایشان نخواهد بود.
سلام کردن به پیامبر (صلی الله علیه و آله) به منزله زیارت
بیشتر مذاهب اسلامی بر این سخن اتفاق نظر دارند که سلام بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) با این لفظ: «السلام علیک ایها النبی و رحمه الله و برکاته» برتری دارد. این سلام بر پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله)، پیش از سلام پایانی نماز است. یعنی سلام بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) را نمازگزار به جا آورده است؛ درحالی که با این سلام نمازش تمام نمی شود.
این سلام از نمازگزار، بیانگر زیارت پیامبر (صلی الله علیه و آله) از سوی تمام امت اسلامی است که در هر روز پنج مرتبه تکرار می شود. در این زیارت و سلام بر پیامبر (صلی الله علیه و آله)، ایشان با حرف «ک» و حرف ندای نزدیک «ایها» مورد خطاب قرار می گیرد. سلام دادن و مخاطب قرار دادن پیامبر (صلی الله علیه و آله) با حرف ندا درحالی صورت می گیرد که نمازگزار مشغول نماز خواندن و نجوا کردن با پروردگار خویش است. در این لحظاتِ حضور در محضر پروردگار متعال، نمازگزار با توجه به پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله)، متوجه پروردگار می شود؛ چراکه پیامبر (صلی الله علیه و آله)، باب اعظم الهی است. همان گونه که نمازگزار، نمازش را با اقرار به رسالت پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) پس از اقرار به توحید پروردگار در اذان و اقامه آغاز نمود، دوباره به وسیله