زیارتگاه های اهل بیت علیهم السلام جایگاه تعظیم شعائر الهی صفحه 206

جاودانگی رسالت و وساطت رسول اعظم (صلی الله علیه و آله) در رساندن وحی الهی به تمام عالم ها

مضمون شهادت دوم و سوم، همان اقرار به جاودانگی وساطت است که به عالم زمین (ماده) اختصاص ندارد و این از نتایج و پیامدهای شهادت دوم و سوم است که بدون آن توحید انسان به کمال نخواهد رسید و نزدیکی برای مخلوق به سوی پروردگار حاصل نخواهد شد.

چنان که پیش از این گفتیم، جانشین و خلیفه الهی، مقام خبر رساندن و آموزش در دیگر عالم ها را نیز داراست. او تنها پیامبر دینی برای انسان ها و بر روی کره زمین نیست، بلکه او آموزگاری الهی برای معارف دین و سفیر و فرستاده خداوند به سوی مخلوقات است. اظهار بی نیازی از این واسطه الهی در این عالم مادی امکان ندارد؛ چنان که سخنگوی این مدعیان این گونه می پنداشت و در هنگام بیماری پیامبر (صلی الله علیه و آله) گفت: «درد و بیماری بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) مستولی شده است و تنها کتاب خدا برای ما کافی است».(1)

برخی این سخن را چنین تفسیر کرده اند که خلیفه دوم قصد داشته هنگام غلبه درد و ناراحتی بر پیامبر (صلی الله علیه و آله)، کار را برای ایشان سبک و آسان کند؛ اما هدف واقعی و پشت پرده، همان از بین بردن آثار و احادیث پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) بود. او با این سخن هدف حقیقی خود را آشکار می کند:

من می خواستم احادیث پیامبر (صلی الله علیه و آله) و سنت های ایشان را مکتوب کنم؛ ولی به یاد قومی پیش از شما افتادم که چنین کردند و تنها بر همان مطالب نوشته شده به دست خودشان گرد آمدند و کتاب خدا را رها ساختند. به خدا سوگند که کتاب خداوند را با چیز دیگری در هم نمی آمیزم.(2) سپس او در ادامه می گوید: آرزویی بود همانند آنچه اهل کتاب آرزو کردند؛ ولی من نمی گذارم که مردم به جای قرآن با سنت سرگرم شوند.(3)

1- (1) شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید فی شرح النهج، ج 11، فصل فیما وضع الشیعه و البکریه من الأحادیث؛ الغدیر، ج 5، سلسله الموضوعات فی الخلافه، ص 341.
2- (2) کنز العمال، ج 10، باب فی آداب العلماء، ص 292؛ تدوین القرآن، ص 371.
3- (3) تقیید العلم، ص 53؛ الاحکام، ابن حزم، ج 1، ص 159.