- دیباچه 1
- گفتار اول: دلیل قرآنی 12
- گفتار دوم: ادله روایی 16
- اشاره 58
- گفتار اول: ادله منکرین زیارت قبور پیامبر (صلی الله علیه و آله) و اهل بیت (علیهم السلام) 60
- گفتار دوم: ولایت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) کامل کننده حج 66
- اشاره 68
- گفتار سوم: رد ولایت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)، بازگشت به بت پرستی جاهلی 68
- برهان اول 69
- برهان دوم 72
- اشاره 75
- برهان سوم 75
- زیارت قبر پیامبر (صلی الله علیه و آله) و عترتش (علیهم السلام)، کامل کننده عبادات 83
- اشاره 84
- برهان چهارم 84
- هدف از اسکان هاجر و اسماعیل در کنار خانه خدا 85
- فرازی از دعای ندبه 90
- برهان پنجم 96
- اشاره 96
- سبع المثانی، فاتحه الکتاب ما در قرآن است 101
- نتیجه 105
- اشاره 106
- برهان ششم 106
- مقام ابراهیم (علیه السلام) 109
- مثال اول: آیه 31 سوره مبارکه مریم 113
- اشاره 113
- گفتار چهارم: تبرک جستن به مواضع پیامبران 113
- مثال سوم: سامری و گوساله 115
- اشاره 115
- جریان سامری و گوساله در روایات شیعه و سنی 116
- گفتار پنجم: اهل بیت، پیامبران و اوصیای الهی (علیهم السلام)، معدن طهارت، برکت و قداست 117
- اشاره 125
- گفتار ششم: اهل بیت (علیهم السلام) انوار الهی 125
- انوار پنج گانه پیش گفته 127
- ائمه نه گانه از فرزندان حسین (علیه السلام) در آیه نور 130
- بیانی دیگر برای آیه مبارکه 131
- خلقت نوری اهل بیت (علیهم السلام) 135
- اشاره 138
- همراه بودن نام پیامبر (صلی الله علیه و آله) و اهل بیت (علیهم السلام) با بزرگ ترین عبادت ها 140
- قرار گرفتن صلوات بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) در دیگر عبادت ها 141
- برهانی دیگر: اطاعت از خدا، رسول و اولی الامر 148
- توسل، نشانه نزدیکی به حق تعالی 157
- گفتار هشتم: توسل، عبادت توحیدی 157
- مشروط بودن طلب آمرزش به توسل به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) 160
- شرط بودن توسل به پیامبر (صلی الله علیه و آله) 168
- توسل به پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) میثاق تمام پیامبران 173
- پیامبران بر دین پیامبر اسلام 174
- شراکت اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله) در میثاق الهی 179
- یکسانی اهل بیت (علیهم السلام) با پیامبر (صلی الله علیه و آله) در طهارت 184
- پیامبر و اهل بیت (علیهم السلام) کلمات تمام شده خداوند 185
- سلام کردن به پیامبر (صلی الله علیه و آله) به منزله زیارت 195
- نابودی و قبولی اعمال 196
- تکذیب آیات الهی، سبب از بین رفتن اعمال 198
- توجه به جانشین خدا در همه حال، برای پذیرش طاعت ها و رسیدن به مقام های معنوی 202
- جاودانگی رسالت و وساطت رسول اعظم (صلی الله علیه و آله) در رساندن وحی الهی به تمام عالم ها 206
- اصحاب کهف، نشانه هایی برای عالمیان 209
- اشاره 209
- زنده کردن مردگان از سوی خدا 210
- حیات دوباره و معاد جسمانی 212
- حدیث امام صادق (علیه السلام) در کتاب احتجاج 214
- اشاره 218
- بزرگداشت پیامبر (صلی الله علیه و آله)، نوعی شرک! 218
- فتواهای شیطانی برای تخریب قبه نبوی 226
- اشاره 229
- گفتار نهم: احادیث پیامبر (صلی الله علیه و آله) 229
- اول: وصیت پیامبر (صلی الله علیه و آله) به امام علی (علیه السلام) درباره محل دفن 229
- سیره و روش مسلمانان در مورد قبرهای پیامبران 230
- عبادتگاه بودن قبرهای پیامبران در مسجدالحرام 232
- اشاره 233
- دوم: روضه شریف در کنار قبر پیامبر (صلی الله علیه و آله)، جایگاهی برای عبادت مسلمانان 233
- برتری مشاهد مشرفّه در نظر بیشتر دانشمندان اهل سنت 234
- برتری خاک قبر شریف پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر سایر سرزمین ها 235
- روضه شریف میان خانه های پیامبر (صلی الله علیه و آله)، دربردارنده قبرهای فرزندان پاک ایشان 236
- تعیین محدوده روضه شریف 241
- روایت هایی در مورد قداست زمین کربلا 244
- اشاره 246
- سوم: اقامه ماتم و عزا کنار قبرهای اهل بیت (علیهم السلام)، سنتی از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) 246
- برپایی دعا و انجام عبادت نزد قبرهای اهل بیت (علیهم السلام) از سوی پیامبر (صلی الله علیه و آله) 247
- برخی از سنت های پیامبر (صلی الله علیه و آله) در زیارت قبر مادرش (علیها السلام) 248
- چهارم: جواز زیارت قبرها از سوی پیامبر (صلی الله علیه و آله) 251
- اشاره 252
- پنجم: تعیین موسم حج برای زیارت قبر پیامبر (صلی الله علیه و آله) از سوی خود ایشان 252
- واهل بیت 254
- انجام دادن حج و زیارت قبر پیامبر 254
- باعظمت تر بودن مسجد کوفه از بیت المقدس 257
- آباد سازی قبر پیامبر (صلی الله علیه و آله)، تداوم بخش شهادت دوم 258
- از بین بردن قبر شریف پیامبر (صلی الله علیه و آله)، به فراموشی کشاندن یاد اوست 259
- ششم: وجود حیات برزخی برای اهل قبور 261
آن کسی که موظف شد تا به شهر بیاید و غذایی برای دیگران از شهر تهیه کند، بزرگ و رئیس آنان، تملیخا نام داشت که یکی از وزیران دقیانوس بود. او پرستش بت ها را رها کرد و شک را از دل دیگر یارانش دور ساخت و آنان را به سوی یکتاپرستی راهنمایی کرد. او در مقابل دیدگان مردم، خدای تبارک و تعالی را پرستش کرد تا مردم را از انقلاب خود و رهایی از آیین شرک باخبر سازد سپس بقیه افراد را به سمت آن غار حرکت داد و بذر توحید و یکتاپرستی را در دل های آنان پاشید. خداوند نیز زندگانی دیگری در مکانی دیگر برایشان فراهم ساخت. آیه 16 سوره مبارک کهف می فرماید:
(وَ إِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَ ما یَعْبُدُونَ إِلاَّ اللّهَ فَأْوُوا إِلَی الْکَهْفِ یَنْشُرْ لَکُمْ رَبُّکُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ یُهَیِّئْ لَکُمْ مِنْ أَمْرِکُمْ مِرفَقاً)
و هنگامی که از آنان و آنچه جز خدا می پرستند کناره گیری کردید، به غار پناه برید که پروردگارتان [سایه] رحمتش را بر شما می گستراند و در این امر، آرامشی برای شما فراهم می سازد.
اما بعد از آنکه از خواب بیدار شدند، پنداشتند که شاید بخشی از روز یا حداکثر یک روز را خوابیده اند و احساس گرسنگی و تشنگی کردند. آیه 19 سوره کهف می فرماید:(فَلْیَنْظُرْ أَیُّها أَزْکی طَعاماً) ؛ «تا بنگرد کدام یک از آنها غذای پاکیزه تری دارند». ابن عباس می گوید: «یعنی غذایی حلال و پاک بیاورد»؛ زیرا کسانی که در شهر آنها زندگی می کردند، با بردن نام بت ها، حیوانات را ذبح می کردند؛ ولی در میان آنان اشخاصی بودند که ایمان شان را مخفی می کردند.(1) اینکه آنان در پی غذایی پاک و حلال بودند، خود نشانگر این است که آنان اهل رعایت و مواظبت در امور معنوی نیز بوده اند؛ زیرا وقتی آنان در مورد امور ظاهری مراقبت می کردند، پس بی گمان در مورد نجاسات معنوی نیز اهل مراقبت بودند. خوردن غذای شبهه ناک و حرام، اثر زیادی در پاکی و زلالی نفس انسان دارد و میل انسان را به خداوند تبارک و تعالی کاهش می دهد و مانع
1- (1) تفسیر قرطبی، ج 10، ص 375.