زیارتگاه های اهل بیت علیهم السلام جایگاه تعظیم شعائر الهی صفحه 256

احمدبن حنبل در مسندش روایتی از داوودبن ابی صالح نقل می کند که:

روزی مروان به سمت مسجد نبوی آمد و مردی را دید که صورتش را روی قبر مطهر پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) قرار داده است. مروان به آن مرد گفت: آیا می دانی چه کار می کنی؟ آن مرد صورتش را بلند کرد و او کسی جز ابوایوب نبود. سپس فرمود: بله به نزد پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) آمده ام، نه به زیارت سنگ ها. در عبارت دیگری چنین آمده: به زیارت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آمده ام و سنگی مشاهده نمی کنم.(1)

این روایت به صورت کامل در کتاب «الخلافه» آمده است و آن را احمد و داوودبن ابی صالح نقل کرده اند. ذهبی گفته است غیر از ولیدبن کثیر، کسی از داوودبن ابی صالح روایت نقل نکرده است و کثیربن زید از او روایت نقل کرده و کسی آن را تضعیف ننموده است؛ چنان که در مسند نیز بیان شده است.

احادیثی که مسلمان ها را به زیارت پیامبر (صلی الله علیه و آله) تشویق و ترغیب می کند، خط بطلانی بر سخنان پوچ و باطل سلفیان خواهد بود که سفر کردن به غیر از مساجد سه گانه را حرام دانسته اند.

صاحب «تحفه الأحوذی» می گوید:

میان دانشمندان اسلامی در مورد جواز سفر کردن به غیر از مساجد سه گانه مانند رفتن به زیارت بندگان صالح خداوند، خواه زنده یا مرده باشند و نیز رفتن به سرزمین های ویژه به قصد تبرک جستن از آنجا و نماز خواندن در آنها، اختلاف شده است.

وی در ادامه می گوید:

نظر صحیح نزد امام الحرمین و غیر او از شافعیان، این است که سفر کردن، حرام نیست. از حدیث «لاتشدّ الرحال» پاسخ هایی داده اند؛ یکی از آنها این است که مراد از روایت، این است که فضیلت تام و کامل در سفر کردن به این سه مسجد است؛ بر خلاف غیر آنها و سفر کردن