شرح زیارت جامعه کبیره صفحه 24

یک بعد و در ده بعد و در صد بعد و زاویه نمی گنجد. به تعبیری ما این مطلب را متوجه می شویم که امامان معصوم علیهم السّلام نسبت به حضرت رب العالمین متناهی و محدودند. امّا نسبت به غیر خدا نامتناهی و نامحدود هستند. بنابراین وقتی امام معصوم این گونه صفات نامتناهی بی شمار دارد چگونه ما می توانیم دربارۀ امامت سخن بگوییم.

در خود زیارت جامعه هم دوبار به این مطلب اشاره شده است.

یکی در بخش «موالیّ لا احصی ثنائکم و لا ابلغ من المدح کنهکم و من الوصف قدرکم»؛ ای سروران من! ثنای شما را نتوانم کرد و با مدح، به کنه و حقیقت شما نرسم و با توصیف، قدر و منزلت شما را بیان نتوانم کرد. و در جایی دیگر می فرماید: «کیف اصف حسن ثنائکم»؛ من چگونه می توانم فضایل و مناقب شما را بازگو کنم ؟ درست است جامعۀ کبیره را می خوانم و درست است که می فهمم، امّا ائمّۀ معصومین علیهم السّلام دارای ابعاد بی انتها و غیر قابل شمارش هستند. در روایتی پیغمبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله و سلم دربارۀ امیر المؤمنین علیه السّلام فرمودند:

«انّ اللّه تعالی جعل لأخی علیّ بن ابی طالب علیه السّلام فضائل لا تحصی کثره »(1) ؛

حضرت علی علیه السّلام صاحب فضایلی است که از نظر کثرت و فزونی قابل شمارش نیست.