میثاق منتظران: شرحی بر زیارت آل یس جلد 1 صفحه 104

تلاوت گر کتاب خدا: اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا تالِیَ کِتابِ اللّه ِ وَتَرْجُمانَهُ

اشاره

سلام بر تو ای تلاوت گر کتاب خداوند و روشنگر آن

تالی: اسم فاعل از تلو، به معنی پیروی کننده و در پی آورنده است، و تلاوت: پیاپی خواندن است. خواندن کتابهای آسمانی را تلاوت می گویند، نه هر کتاب دیگر.

فرق بین تلاوت و قرائت این است: تلاوت خواندن دو کلمه به بیشتر است، ولی قرائت یک کلمه را هم شامل می شود، می توان گفت: فلانی نام خود را قرائت کرد، امّا صحیح نیست که بگوییم: فلانی اسم خود را تلاوت کرد، چون ریشه کلمه تلاوت چیزی را در پی چیز دیگر آوردن است، بنابراین تلاوت در کلماتی است که در پی هم آورده شوند و در یک کلمه پی آمدنی نیست.(1)

راغب گوید: تلاوت به کتابهای نازل شده خداوند اختصاص دارد، گاهی به قرائت کردن و گاهی با بکار بستن و به تصویر کشیدن او امر و نواهی و تشویقها و هشدارهای آنها، و آن اخصّ از قرائت است.

بنابراین هر تلاوتی قرائت هم هست، ولی هر قرائت تلاوت نیست، پس فرموده خداوند: «وَإِذا تُتْلی عَلَیْهِمْ آیاتَنا»(2)

؛ و هرگاه آیات ما بر آنان تلاوت شود. مقصود قرائت و خواندن آیات بر آنها است، و امّا قول