میثاق منتظران: شرحی بر زیارت آل یس جلد 1 صفحه 109

برای کسانی که قرآن را به همان گونه که خداوند - جلّ جلاله - آن را نازل فرموده، به مردم بیاموزند، پس دشوارترین چیزی که خواهد بود برای کسانی است که آن را حفظ کرده اند، زیرا با این تألیف اختلاف دارد».(1)

چه خوش است صوت قرآن

به امید آن روز که تلاوت گر راستین قرآن کریم از پشت پرده غیبت آشکار گردد و با آن صدای دلربا و چهره نورانی زیبا قرآن بخواند و تفسیر کند و آن طور که نازل شده بیان فرماید و مدّعیان دروغین از صحنه خارج شوند و رسوا گردند.

پایان این فصل را به حکایتی از تلاوت حضرت بقیه اللّه - ارواحنا فداه - زینت می دهم: محدّث گرانقدر حاج میرزا حسین نوری رحمه الله ، به نقل از عالم صالح متّقی میرزاحسین لاهیجی رشتی - مجاور نجف اشرف - ، از عالم گرانمایه ملاّ زین العابدین سلماسی آورده که فرمود: روزی سیّد بحر العلوم وارد حرم مطهّر امیر المؤمنین علیه السلام شد و این بیت را زمزمه می کرد:

چه خوش است صوت قرآن، ز تو دلربا شنیدن

به رخت نظاره کردن، سخن خدا شنیدن

از سبب خواندن آن پرسیدم، فرمود: هنگامی که وارد حرم شدم، حضرت حجّت - عجّل اللّه فرجه الشریف - را دیدم بالای سر با صدای بلند تلاوت قرآن می فرمود، چون صدای آن بزرگوار را شنیدم، این بیت را خواندم، چون وارد حرم شدم، قرائت را ترک نمودند و از حرم بیرون رفتند.(2)