میثاق منتظران: شرحی بر زیارت آل یس جلد 1 صفحه 147

است که خداوند او را شاخص قرار داده و نشانه راه حق نموده است که شناختن او برای هر کسی مقدور باشد. یا همچون مشعلی فروزان انوار علوم و هدایت از او آشکار و درخشان است، و یا به جهت استواری و پایداری چنین تشبیه گردیده که امام علیه السلام مانند کوه ثابت و برافراشته و پاینده است.

دعای غریق

4 - شیخ صدوق رحمه الله به سند خود، از محدّث گرانقدر شیعه، عبد اللّه بن سنان روایت کرده که گفت: من به همراه پدرم به محضر امام صادق علیه السلام شرفیاب شدیم، امام علیه السلام فرمود: «فَکَیْفَ أَنْتُمْ إِذا صِرْتُمْ فِی حالٍ لا تَرَوْنَ فِیها إِمامَ هُدیً وَلا عَلَما یُری، وَلا یَنْجُو مِنْها إِلاّ مَنْ دَعا دُعآءَ الغَرِیقِ؛ چگونه خواهید بود اگر در حالی واقع شدید که امام هدایت گری نبینید و نشانه آشکاری دیده نشود؟ که از آن حیرت و سرگردانی نجات نخواهد یافت، مگر کسی که به دعای غریق (آنکه در حال غرق شدن است و راه چاره بر او بسته است) دعا کند».

پدرم گفت: به خدا سوگند! این بلا است، فدایت شوم در آن هنگام چگونه رفتار کنیم؟

امام علیه السلام فرمود: تو به آن زمان نخواهی رسید، و هرگاه چنان شد به آنچه در دست دارید [ از عقیده راستین ] متمسّک باشید [ و استوار بمانید ] تا آنکه امر برایتان به خوبی روشن شود.(1)

در حدیث دیگر عبد اللّه بن سنان از امام صادق علیه السلام نقل کرده که فرمودند: «پس از این شبهه ای به شما خواهد رسید که بدون نشانه دیده شدنی و امام هدایت کننده ای خواهید ماند، و از آن نجات نمی یابد مگر کسی که دعای غریق را بخواند.