میثاق منتظران: شرحی بر زیارت آل یس جلد 1 صفحه 162

باشد، بیان گر رحمت واسعه بودن حضرتش در عصر غیبت می باشد. آقایی که از سال 260 هجرت تا به حال، و از حالا تا هر وقت که خدا اراده دارد، مظهر اتمّ رحمت واسعه اوست...».(1)

این گفتار خالی از مناقشه نیست، زیرا که رحمت بودن ائمّه اطهار علیهم السلام منحصر و محدود به زمان خاصّی نیست، تا گفته شود: «هر کدام از آنان در مدّت کوتاه زندگی خود، برای رحمت حق مظهریت داشتند» و اگر چنین بود، در زیارت جامعه نمی خواندیم: «وَبِکُمْ یُنَزِّلُ الغَیْثَ» تعبیر به مضارع در زیارت جامعه و نیز دلایل دیگری که در دست است، نشان گر فراگیر بودن رحمت ایشان در همه زمان ها و دوران هاست، و برای همه اشخاص و اشیائی که وجودشان آماده دریافت رحمت و قابل درک فیض است که ائمه علیهم السلام کانون رحمت می باشند و کانون (=معدن) جایی است که اشیاء گرانبها در آن پرورش و تکوین می یابد.

گستره رحمت الهی را کجا می توان توصیف کرد و آثار آن را برشمرد؟! این رحمت فراگیر از مرز زمان و مکان فراتر است، هر موجودی به برکت و بر اثر رحمت امام عصر - ارواحنا فداه - پدید آمده و ادامه هستی او نیز به عنایت آن حضرت بستگی دارد. و هر فایده که بر هستی مترتب است، از آثار رحمت او به شمار می آید. آیا این آثار را می توان شمارش کرد؟

باش تا صبح دولتش بدمد

کین هنوز از نتایج سحر است

در عصر ظهور آن حضرت که جهان در طلعت شریفش کمال روشنی و خرّمی خواهد یافت و سراسر گیتی پر از عدل و داد خواهد گشت، آثار رحمت پهناور آن قلب عالم امکان برای همگان کاملاً نمایان می گردد.