میثاق منتظران: شرحی بر زیارت آل یس جلد 1 صفحه 22

همچنین مرحوم علاّمه مجلسی رحمه الله فرموده: حکمت، علوم حقّ یقینی است که مقرون به عمل باشد، چنانکه گفته اند: حکیم راست گفتار و درست کردار است، لهذا حضرت تفسیر فرمود به معرفت امام که سرمایه همه سعادت ها است و علوم یقینی را از او باید کسب نمود، و به طاعت خدا که عمل کردن علوم است.

و از اینجا معلوم می شود که حکمت آن علوم باطله نیست که جمعی از ارباب ضلالت به عقلهای قاصر خود استنباط کرده اند و حکمت نام نهاده اند، و اکثر شرایع انبیاء و کتب الهی را به آن برهم زده اند، و مردم را از معرفت کتاب الهی و احادیث رسول خدا و ائمّه هدی علیهم السلام محروم داشته اند، بدون علم به شرایع و دانستن مسایل ضروری، به سبب چند مسأله باطله خود را عالم و حکیم نام کرده اند.(1)

در قسمت بعدی اقتباس از دو آیه قرآن مجید صورت گرفته است:

در سوره مبارکه قمر آمده: «حِکْمَهٌ بالِغَهٌ فَما تُغْنِی النُّذُرُ»(2)؛ این حکمتی است رسا، امّا هشدارها [ یا هشدار دهندگان ] کفایت نکنند.

و در سوره مبارکه یونس آمده: «وَما تُغْنِی الآیاتُ وَالنُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لا یُؤْمِنُونَ»(3)؛ امّا این آیات [ و نشانه ها ] و هشدارها [ و انذار کنندگان ] گروهی را که ایمان نمی آورند [ و لجاجت می کنند ] چه نتیجه دهد؟

گویی امام علیه السلام در اینجا توجّه می دهد که گفتنی ها گفته شده و دلایل استوار برای مردم بیان گردیده، اکنون وظیفه سنگینی برعهده آنها است که عصیان و عناد را واگذارند، و به پند و اندرز حکیمانه اولیای حق روی آورند و دستورات ایشان را به کار بندند، تا از تنگناها رهایی یابند، و گرنه

1- - حیات القلوب، 3/35.
2- - سوره قمر: آیه 5.
3- - سوره یونس: آیه 101.