- زیارت آل یاسین 1
- سخن ناشر 5
- پیشگفتار 7
- زیارت چیست؟ 9
- زیارت آل یس 10
- توقیع چیست؟ 13
- ناحیه مقدّسه 14
- اشاره 15
- لزوم پیروی از اولیاء 17
- مردم سه دسته اند 18
- حکمت رسا 21
- ایمنی مردان حق 23
- معنی سلام در نماز 24
- توجّه و توسّل 26
- تشرّف یاقوت حلّی 27
- اشاره 34
- کاربرد آل در قرآن 36
- کاربرد آل در کلمات فقها 37
- کاربرد آل در سنّت 37
- یس و آل یس 38
- معنی سلام بر رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم 43
- اشاره 45
- اقسام داعیان 46
- مدّعیان دروغین 52
- مربّی آیات الهی 54
- اشاره 58
- تبلیغ سوره برائت 61
- آنقدر در می زنم این خانه را 66
- خلافت و امامت 70
- اشاره 70
- خلافت در احادیث 72
- چهارمین خلیفه 73
- گستره خلافت حضرت مهدی علیه السلام 75
- خلافت حضرت مهدی علیه السلام 75
- غانم هندی 76
- جوان خیبری 80
- یاری گر حقّ خداوند: وَناصِرَ حَقِّه 87
- اشاره 91
- ویژگی های حجّت خدا 97
- خواست خداوند 100
- اشاره 104
- تلاوت در نهج البلاغه 106
- چه خوش است صوت قرآن 109
- اشاره 110
- خانگی داند که اندر خانه چیست 110
- اشاره 113
- اقسام عبادت 115
- نماز و دعای فَرَج 116
- اشاره 120
- امام باقر علیه السلام در سفر شام 122
- تنها راه نجات 124
- اعتنای تو 126
- اشاره 127
- پیمان در ملکوت 131
- پیمان ولایت در غدیر 133
- اشاره 135
- سعادت کامل جهانی 136
- مهدی موعود علیه السلام 140
- خیز که جان ها همه بر لب رسید 142
- اشاره 144
- شرط قبولی اعمال 145
- دعای غریق 147
- اشاره 148
- دانش فرو ریخته: وَالعِلْمُ المَصْبُوبُ 148
- علم سودمند 150
- اشاره 154
- نجات مردم بحرین 155
- اشاره 159
- رحمت فراگیر: وَالرَّحْمَهُ الواسِعَهُ 159
- پرتوی از رحمت 163
- اشاره 165
- اشاره 169
سَلامٌ عَلی آلِ یس: سلام بر خاندان وحی
اشاره
سلام بر آل یس (= خاندان پیامبر اکرم علیهم السلام)
در این فصل به شرح و توضیح دو مطلب می پردازم:
اوّل: معنی و کاربرد آل در قرآن و حدیث و لغت و اصطلاح فقها.
دوم: معنی کلمه یس، سپس بیان ترکیب «آل یس» و اشاره به احادیثی که در این باره وارد شده است.
آل: در لغت به معنی خانواده، دودمان، فرزندان و اهل بیت است که مآل و سرانجام کار خاندان به بزرگ آنان برمی گردد، چنان که مآل کار او نیز به آنان می رسد.(1)
آل را مقلوب از اهل دانسته اند، زیرا که تصغیر آن أُهَیْل می باشد. فرق اهل با آل این است که: اهل شمول بیشتری دارد، زیرا هم به لحاظ نسب و خویشاوندی به کار می رود و هم به لحاظ اختصاص و ارتباط کامل، مثلاً می گویند: اهل بصره، اهل علم و... ، اما آل فقط از جهت خویشاوندی به کار می رود که می گویند: آل رسول، آل علی، آل ابراهیم و... اما نمی گویند: آل بصره، آل علم و... .
بعضی گفته اند: آل ستونها و چوب های خیمه است و از این جهت آل شخص را تشبیه کرده اند که تکیه گاه اویند.(2)
1- - معجم مقاییس اللغه: 1/160 - 161.
2- - مجمع البیان: 1/104.