میثاق منتظران: شرحی بر زیارت آل یس جلد 1 صفحه 46

داعی اللّه کسی است که به امر خداوند به سوی او دعوت می کند، زیرا هر کسی این اجازه را ندارد که مردم را به سوی خداوند دعوت نماید، به دلیل آیه کریمه که خداوند خطاب به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم می فرماید: «یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنّا أَرْسَلْناکَ شاهِدا وَمُبَشِّرا وَنَذِیرا * وَداعِیا إِلَی اللّه ِ بِإِذْنِهِ...»(1)؛ ای پیامبر! ما تو را فرستادیم گواه و مژده دهنده و هشدار دهنده و دعوتگر به سوی خداوند به فرمان او... .

اقسام داعیان

در این باره حدیث مفصّلی از امام صادق علیه السلام آمده که بخش هایی از ترجمه آن را می آورم: ابوعمرو زبیری گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: خبرم دهید از دعوت به خداوند و جهاد در راه او، آیا مختص به عدّه ای است که جز برای آنان روا نیست، و آنها را برپا ندارد مگر آنکه از آن عدّه باشد، یا برای هر که به وحدانیت خداوند معتقد و به رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم ایمان داشته باشد مباح وجایز است، و هر که چنین باشد می تواند به خداوند - عزّوجلّ - و طاعت او دعوت کند و در راه او جهاد نماید؟

امام علیه السلام فرمودند: این کار فقط برای عدّه خاصّی است که جز برای آنان روا نیست و این امور را برپای ندارد، مگر هر که از آنان باشد.

پرسیدم: اینان چه کسانی هستند؟ فرمودند: هر آنکه شرایط خداوند - عزّوجلّ - را در امر جنگ و جهاد برپای دارد او مجاز و مأذون است که به خداوند دعوت کند، و کسی که شرایط خداوند - عزّوجلّ - را که بر مجاهدین مقرّر داشته است، عمل نکند و برپای ندارد، مجاز نیست که جهاد نماید و به سوی خداوند دعوت کند، تا اینکه در وجودش شرایط خدای را در امر جهاد استوار سازد.