میثاق منتظران: شرحی بر زیارت آل یس جلد 1 صفحه 61

ائمّه اطهار علیهم السلام می باشند، بنابراین هر که سعادت و رستگاری را می جوید لازم است از این راه وارد شود و روی به این در آورد.

و در حدیث دیگر از امام صادق علیه السلام آمده که فرمود: «خدای - عزّوجلّ - ما را آفرید و خلقت ما را نیکو قرار داد، و ما را صورت گری نمود و صورتمان را نیکو ساخت، و ما را دیده بینای خویش میان بندگانش قرار داد، و زبان گویایش بین خلایق مقرّر داشت [ تا معارف و حلال و حرام او را بیان سازیم ] و دست مهر و رحمت گسترده او بر سر بندگانش، و هم وجه خود که از طریق آن به سوی او روی آورند و دری که او را نشان دهد قرار داد، و...».(1)

و نیز از آن حضرت روایت شده که فرمودند: «اوصیای پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم درهای خداوند هستند که از طریق آنها به [حریم قرب ]او می توان راه یافت، و اگر آنان نبودند، خدای - عزّوجلّ - شناخته نمی شد، و به وسیله آنها خداوند بر آفریدگانش احتجاج نموده [ و حجّت و برهان آورده است ]».(2)

آری، امامان علیهم السلام تنها درِ علم و معرفت خداوند و شناخت احکام و دستورات الهی هستند و هر چه از غیر طریق ایشان است، باطل و مردود می باشد، امّا افسوس که امروز عموم مردم از محلّ استقرار این باب اللّه بی خبرند و در انتظار زمانی به سر می برند که خداوند او را آشکار سازد و در دعای ندبه می خوانند: «أَیْنَ بابُ اللّه ِ الَّذِی مِنْهُ یُؤْتی؟!؛ کجاست آن درِ [ علم و معرفت و رحمت و عنایت ] خداوند که از آن وارد شوند؟».

در پایان این فصل به منظور بیان نقش مهم باب اللّه در تمامی شئون دین، یکی از قضایای تاریخی حسّاس را در اینجا می آورم:

تبلیغ سوره برائت

امام صادق علیه السلام از پدر بزرگوار خود امام باقر علیه السلام نقل فرمودند: