میثاق منتظران: شرحی بر زیارت آل یس جلد 1 صفحه 62

«هنگامی که رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم بخش نخستین سوره برائت را توسط ابوبکر به سوی اهل مکّه فرستاد، جبرئیل علیه السلام بر آن حضرت فرود آمد و عرضه داشت: ای محمّد صلی الله علیه و آله وسلم! خداوند به تو فرمان می دهد که این شخص - ابوبکر - را نفرستی، و باید علی بن ابی طالب علیهماالسلام بر این کار

برانگیزی که غیر او احدی نمی بایست از سوی تو ابلاغ رسالت نماید.

رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم به علی علیه السلام دستور فرمود که خود را به ابی بکر برساند و سوره را تحویل بگیرد و آن حضرت از مدینه حرکت کرد و به سرعت خود را به ابی بکر رسانید و سوره را از او گرفت و به او فرمود: به نزد پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم بازگرد. ابوبکر پرسید: آیا راجع به من چیزی وارد شده؟ علی علیه السلام فرمود: پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم تو را خبر خواهد داد.

ابوبکر به سوی پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم بازگشت و عرضه داشت: یا رسول اللّه! در من نمی دیدی که بتوانم این پیغام را از سوی تو به جای آورم؟ پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: خداوند امتناع داشت که غیر از علی بن ابی طالب علیهماالسلام آن را ادا کند. ابوبکر در این باره سخن بسیار گفت [ و اعتراض را ادامه داد ]. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم به او فرمودند: چگونه آن پیغام می رساندی در حالی که تو همراه من در غار بودی؟! [ یعنی آن قدر در غار واهمه داشتی و بی قرار بودی تا اینکه من تو را آرام کردم و حال آنکه هنوز با مشرکین روبرو نبودی و به من تأسی ننمودی، پس حالا چطور می توانستی این فرمان را به تنهایی اجرا کنی؟ ].

پس علی علیه السلام به راه خود ادامه داد تا به مکّه وارد شد و از آن جا به عرفات رفت و مناسک را به جای آورد تا قربانی کرد و سر بتراشید، و بر دامنه کوه معروف به شعب بالا رفت و سه بار اعلام کرد: ای مردم! نمی شنوید؟! من فرستاده رسول خدا به سوی شمایم، سپس قرائت کرد: