زیارت نامه مادر : شرحی بر زیارت مخصوصه حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام) صفحه 101

فرقی نمی کند. نکته در این است که در هر دو نسخه جمع آمده نه فرد!.

شعار شیعه، جمع است. زیارت ها و دعاهای ما جمعی باشد. همه با هم برای حضرت فاطمه (علیها السلام) باشیم.

نظیر آیات قرآن:

﴿رَبَّنا آتِنا فِی الدُّنْیا حَسَنَهً وَ فِی الآْخِرَهِ حَسَنَهً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ﴾(1)

پروردگارا! در دنیا و در آخرت به ما نیکی عطا کن و ما را از آتش دوزخ حفظ فرما!

أَنَّا لَکِ أَوْلِیَاءُ

ما دوست داران و محبان شما هستیم.

تقدم «لَکِ» بر «أَوْلِیَاءُ» افاده حصر می کند. مانند سوره حمد که در نماز می خوانیم و «إِیَّاکَ» را بر عبادت و استعانت مقدم می کنیم:

﴿إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعینُ﴾(2)

تنها تو را می پرستیم و تنها از تو یاری می جوییم.

ضمن آن که جمع می آوریم یعنی اگر متکلم وحده بیاید ممکن است دروغ شود. یعنی بگوییم من فقط تو را عبادت و فقط از تو یاری می طلبم. با واژه متکلم مع الغیر دیگران را نیز از اولیاء و مخلصین داخل می کنیم و این بهتر است.

أَوْلِیَاءُ:

ولی از پی در آمدن است و حداقل ولایت پذیری ما این است که