کنز المرام فی اعمال شهر الصیام صفحه 256

1. هشت رکعت نماز

هرکس در شب بیست و ششم هشت رکعت نماز بخواند، در هر رکعت پس از حمد سوره «قل هو اللّه أحد» را یکصد مرتبه بگوید، درهای هفت آسمان به رویش باز می شود و دعاهایش مستجاب می گردد، با عنایات ویژه ای که در نزد خدا برایش اندوخته است.(1)

2. دعاهای خاصّ:

برای شب بیست و ششم دعاهای مخصوصی وارد شده، که از آن جمله است:

1) یا جاعِلَ اللَّیْلِ وَالنَّهارِ ایَتَیْنِ، یا مَنْ مَحی ایَهَ اللَّیْلِ وَجَعَلَ ایَهَ النَّهارِ مُبْصَرَهً، لِیَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْهُ وَرِضْوانا یا مُفَصِّلَ کُلِّ شَیْءٍ تَفْصیلاً، یا اَللّه ُ یا واحِدُ، یا اَللّه ُ یا وَهّابُ، یا اَللّه ُ یا جَوادُ، یا اَللّه ُ یا اَللّه ُ یا اَللّه ُ یا اَللّه ُ یا اَللّه ُ یا اَللّه ُ یا اَللّه ُ، لَکَ الاَْسْماءُ الْحُسْنی وَالاَْمْثالُ الْعُلْیا، وَالْکِبْرِیاءُ وَالاْلاءُ وَالنَّعْماءُ اَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ بِسْمِ اللّه ِ الرَّحْمنِ الرحیمِ، اِنْ کُنْتَ قَضَیْتَ فی هذِهِ اللَّیْلَهِ تَتَزُّلَ الْمَلائِکَهِ وَالرُّوحِ مِنْ کُلِّ اَمْرٍ حَکیمٍ فَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَالِه وَاجْعَلْ اِسْمی فِی السُّعَداءِ، وَرُوحی مَعَ الشُّهَداءِ، وَاِحْسانی فی عِلِّیّینَ، وَاِساءَتی مَغْفُورَهً، وَاَنْ تَهَبَ لی یَقینا تُباشِرُ بِه قَلْبی، وَایمانا یُذْهِبُ الشَّکَّ عَنّی، وَتُرْضِیَنی بِما قَسَمْتَ لی وَاتِنی فِی الدُّنْیا حَسَنَهً وَفِی الاْخِرَهِ حَسَنَهً وَقِنی عَذابَ النّارِ وَارْزُقْنی یارَبِّ فیها ذِکْرَکَ وَشُکْرَکَ وَالرَّغْبَهَ وَالاِْنابَهَ اِلَیْکَ وَالتَّوْبَهَ وَالتَّوْفیقَ لِما وَفَّقْتَ لَهُ مُحَمَّدا وَالَ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمُ اَلسَّلامُ وَافْعَلْ بی «کَذا وَکَذا» السّاعَهَ السّاعَهَ به اندازه یک نفس بگو.(2)

2) اللّهُمَّ إِنَّکَ عَیَّرْتَ أَقْواماً عَلی لِسانِ نَبِیِّکَ صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، فَقُلْتَ: «ادْعُوا الَّذِینَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلا یَمْلِکُونَ کَشْفَ الضُّرِّ عَنْکُمْ وَلا تَحْوِیلاً»، فَیا مَنْ لا یَمْلِکُ کَشْفَ الضُّرِّ عَنْهُمْ وَلا تَحْوِیلاً غَیْرُهُ، صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاکْشِفْ ما بِی مِنْ مَرَضٍ وَحَوِّلْهُ عَنِّی، وَانْقُلْنِی فِی هذَا الشَّهْرِ الْعَظِیمِ مِنْ ذُلِّ الْمَعاصِی إِلی عِزِّ طاعَتِکَ، یا أَرْحَمَ الرّاحِمِینَ.(3)

1- شهید اوّل، الأربعین، ص91.
2- کلینی، الکافی، ج4، ص163.
3- سیّد ابن طاووس، اقبال الأعمال، ج1، ص398.