کنز المرام فی اعمال شهر الصیام صفحه 467

اللّهُمَّ اِنّی اَسْاَ لُکَ اِخْباتَ الْمُخْبِتینَ، وَاِخْلاصَ الْمُوقِنینَ، وَمُرافَقَهَ الاَْ بْرارِ، وَاسْتِحْقاقَ حَقائِقِ الاْیمانِ، وَالْغَنیمَهَ مِنْ کُلِّ بِرٍّ، وَالسَّلامَهَ مِنْ کُلِّ اِثْمٍ، وَوُجُوبَ رَحْمَتِکَ، وَعَزائِمَ مَغْفِرَتِکَ، وَالْفَوْزَ بِالْجَنَّهِ، وَالنَّجاهَ مِنَ النّارِ.(1)

9. درنگ در آیات رحمت و عذاب

مولای متقیان در فرازی از خطبه ی متّقین در وصف پرواپیشگان می فرماید:

هنگامی که به آیات رحمت می رسند به آن امید می بندند، و دلهایشان به آن اشتیاق می یابد، گویی آن نعمتها را با چشم خود می بینند ... و هنگامی که به آیات عذاب می رسند، با گوش دل آن را می شنوند و دیده هایشان به آنها خیره می شود، پوست بدنشان می لرزد، دلهایشان به وحشت می افتد، گویی فریادهای دوزخیان را با گوش جان می شنوند.(2)

10. مداومت بر تلاوت قرآن

مولای متّقیان امیرموءمنان علیه السلام در فرازی از وصیّت طولانی خود به فرزندش محمّد حنفیه می فرماید:

بر تو باد به تلاوت قرآن و عمل به معارف و تعالیم آن و رعایت واجبات و احکام آن و پیروی از حلال و حرام و اوامر و نواهی آن و تهجّد و تلاوت آن، در هر شبانه روز، که آن پیمان خداوند تبارک و تعالی است بر مردمان، پس بر هر مسلمانی واجب است که همه روزه در پیمان خود بنگرد ولو با خواندن پنجاه آیه از آن.(3)

از ویژگیهای شیعیان کثرت تلاوت قرآن است، چنانچه امام باقر علیه السلام فرمود:

شیعیان علی علیه السلام فراوان نماز می خوانند، فراوان دعا می کنند و فراوان کتاب خدا را تلاوت می کنند.(4)

1- مجلسی، بحارالأنوار، ج92، ص206.
2- سلیم بن قیس، کتاب سلیم، ص198.
3- شیخ صدوق، الفقیه، ج2، ص383.
4- شیخ صدوق، صفات الشیعه، ص52.