کنز المرام فی اعمال شهر الصیام صفحه 520

20. وصیّتنامه ی مولای متّقیان در ماه رمضان

که در شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان خطاب به امام حسن مجتبی و امام حسین سیّد الشهداء و همه ی فرزندان، خویشاوندان و پیروان خود تا روز قیامت وصیّت نموده است، که برای تذکّر خود و خوانندگان گرامی، ترجمه اش را در اینجا می آوریم:

حسن و حسینم! وصیت می کنم شما را به ترسیدن از خدا و این که دنیا را طلب نکنید، اگر چه آن به دنبال شما بیاید، دریغ مخورید بر چیزی از آن که به دستتان نیاید، حق را بگویید، برای پاداش آخرت کار کنید، با ستمگر پیکار کنید و ستمدیده را یاری کنید.

شما را، فرزندانم را، کسانم را و هر کسی را که این سفارشم به دست او برسد، سفارش می کنم به:

1) ترس از خدا. 2) نظم در امور. 3) آشتی با یکدیگر، که من از جدّ شما شنیدم که فرمود: آشتی دادن بین مردمان از هر نماز و روزه ای برتر است.

4) خدا را، خدا را! درباره یتیمان، آنان را گرسنه نگذارید، مبادا که آنان با حضور شما ضایع شوند.

5) خدا را، خدا را! در مورد همسایگان، که آنان سفارش شده پیامبر شمایند، پیوسته درباره آنان سفارش می فرمود، چندان که گمان می کردیم که برای آنان در میراث سهمی قرار خواهد داد.

6) خدا را، خدا را! در مورد قرآن، مبادا دیگران در عمل به احکام قرآن برشما پیشی بگیرند.

7) خدا را، خدا را! در مورد نماز، که نماز ستون دین شماست.

8) خدا را، خدا را! در مورد خانه پروردگار، تا در این جهان هستید آن را خالی نگذارید، که اگر رها شود به شما مهلت داده نمی شود.

9) خدا را، خدا را! در مورد جهاد در راه خدا، با مال و جان و زبان.

10) بر شما باد پیوستن به یکدیگر و بخشش به همدیگر.