راه گشای حاجت در خواص آیات سوره های قرآن... صفحه 169

سوی منصور تأخیر نیندازد .

راوی روایت صفوان جمال می گوید ( آن روزها در مدینه بوده ) حضرت به من دستور آماده کردن راحله را داد ، که روز بعد به عراق رهسپار شویم ، و همان هنگام به سمت مسجد پیغمبر صلی الله علیه و آله رهسپار ، و من با حضرت بودم ، بین وقت نماز ظهر و عصر بود ، چند رکعت نماز خوانده دستها را بالا برده ، این دعاء را از حضرت حفظ کردم « یَا مَنْ لَیْسَ لَهُ ابْتِدَاءٌ وَلا انْتِهَاءٌ ، یَا مَنْ لَیْسَ لَهُ أَمَدٌ وَلا نِهَایَهٌ ، وَلا مِیقَاتٌ وَلا غَایَهٌ ، یَا ذَا الْعَرْشِ الْمَجِیدِ ، وَالْبَطْشِ الشَّدِیدِ ، یَا مَنْ هُوَ فَعّالٌ لِما یُرِیدُ ، یَا مَنْ لا یَخْفَی عَلَیْهِ اللُّغَاتُ ، وَلا تَشْتَبِهُ عَلَیْهِ الاْءَصْوَاتُ ، یَا مَنْ قَامَتْ بِجَبَرُوتِهِ الاْءَرْضُ وَالسَّمَاوَاتُ ، یَا حَسَنَ الصُّحْبَهِ ، یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَهِ ، یَا کَرِیمَ الْعَفْوِ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَاحْرُسْنِی فِی سَفَرِی وَمُقَامِی وَفِی حَرَکَتِی وَانْتِقَالِی بِعَیْنِکَ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَاکْنُفْنِی بِرُکْنِکَ الَّذِی لا یُضَامُ اللَّهُمَّ إِنِّی أَتَوَجَّهُ فِی سَفَرِی هَذَا بِلا ثِقَهٍ مِنِّی لِغَیْرِکَ ، وَلا رَجَاءٍ یَأْوِی بِی إِلاّ إِلَیْکَ ، وَلا قُوَّهَ لِی أَتَّکِلُ عَلَیْهَا ، وَلا حِیلَهَ أَلْجَأُ إِلَیْهَا إِلاّ ابْتِغَاءَ فَضْلِکَ ، وَالْتِمَاسَ عَافِیَتِکَ ، وَطَلَبَ فَضْلِکَ وَإِجْرَائِکَ لِی عَلَی أَفْضَلِ عَوَائِدِکَ عِنْدِی ، اللَّهُمَّ وَأَنْتَ أَعْلَمُ بِمَا سَبَقَ لِی فِی سَفَرِی هَذَا مِمَّا أُحِبُّ وَأَکْرَهُ ، فَمَهْمَا أَوْقَعْتَ عَلَیْهِ قَدَرَکَ ، فَمَحْمُودٌ فِیهِ بَلاوءُکَ ، مُنْتَصِحٌ فِیهِ قَضَاوءُکَ ، وَأَنْتَ تَمْحُو مَا تَشَاءُ وَتُثْبِتُ ، وَعِنْدَکَ أُمُّ الْکِتَابِ .

اللَّهُمَّ فَاصْرِفْ عَنِّی فِیهِ مَقَادِیرَ کُلِّ بَلاءٍ ، وَمَقْضِیَّ کُلِّ لأْوَاءٍ وَ ابْسُطْ عَلَیَّ کَنَفاً مِنْ رَحْمَتِکَ ، وَلُطْفاً مِنْ عَفْوِکَ ، وَتَمَاماً مِنْ نِعْمَتِکَ ، حَتَّی تَحْفَظَنِی فِیهِ بِأَحْسَنِ مَا حَفِظْتَ بِهِ غَائِباً مِنَ الْمُوءْمِنِینَ ، وَخَلَقْتَهُ فِی سَتْرِ کُلِّ عَوْرَهٍ ، وَکِفَایَهِ کُلِّ مَضَرَّهٍ وَصَرْفِ کُلِّ مَحْذُورٍ ، وَهَبْ لِی فِیهِ أَمْناً وَإِیمَاناً وَعَافِیَهً وَیُسْراً وَصَبْراً وَشُکْراً ، وَارْجِعْنِی فِیهِ سَالِماً إِلَی سَالِمِینَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ » تا آنجا که شخص مخزومی را منصور حاضر کرد ،