- مقدمه 1
- شرایط قبولی اعمال پسندیده 3
- پیشگفتار 3
- کار نیک و پاداش 4
- ایمان به خدا 11
- اشاره 11
- حقیقت ایمان چیست؟ 14
- ایمان ویژه اینگونه افراد است 16
- اشاره 18
- عقل 18
- رابطه عقل و ایمان 27
- اشاره 31
- علم و بصیرت و معرفت 31
- رابطۀ علم و عقل 36
- تقوی 40
- اشاره 40
- تقوی چیست؟ 42
- رابطۀ تقوی و ایمان 46
- رابطۀ تقوی و عقل 47
- رابطۀ تقوی و علم و معرفت 48
- اشاره 50
- اخلاص 50
- تعریف اخلاص 53
- رابطۀ عقل و اخلاص 65
- اشاره 68
- عمل در چهارچوبۀ سُنّت 68
- سنّت در اصطلاح اصولی 71
- سنت در اصطلاح فقیه و متکلّم 71
- تعرف سنّت 71
- عترت و سنّت 73
- یک تذکر لازم 109
- بدعت 118
- صوفیّه 130
- وظیفۀ اهل ایمان در برخورد با اهل بدعت و از آنجمله صوفیه 139
- اشاره 147
- 7- در دایره ولایت اهلبیت عصمت و طهارت علیهم السلام 147
- ولایت و امامت 159
- ولایت تکوینی و تشریعی 161
- ولایت تشریعی 178
- مقام امامت 179
- آیاتی از قرآن کریم درباره ولایت 187
- دلیل اطاعتشان عصمتشان است 197
- امتیازات شیعیان اهلبیت عصمت علیهم السلام 203
- رابطه عقل و معرفت ائمه و ولایت 221
- یک یادآوری لازم 222
- دوّمین یادآوری لازم 223
- اشاره 232
- 8-فضل و رحمت خداوند 232
- ارزش عملی که مورد قبول حق تعالی قرار می گیرد 238
- ادعیه مأثوره 240
دوستانه با آنها را از ابراز انهدام ارزشهای اسلامی تلقی کرده اند که به پاره ای از آنها اشاره می کنیم:
از ابن حمزه و سید مرتضی و شیخ مفید به اسنادش از محمد بن حسین ابی خطاب می گوید: من در خدمت حضرت علی بن محمد هادی «امام دهم» علیه السلام در مسجد النبی صلی الله علیه و آله بودم که گروهی از یاران آنحضرت که از آجمله ابوهاشم جعفری بود که مردی صاحب بلاغت بوده و نزد حضرت هادی منزلت عظیمی داشت به حضور آنحضرت شرفیاب شدند و پس از ورود آنها گروهی از صوفیه وارد مسجد گردیدند و در گوشه ای دایره وار نشستند و شروع کردند به ذکر «لا اله الا الله» گفتن (رفتارشان توجه مردم را به خود جلب کرد)
«فقال علیه السلام: لا تَلتَفِتُوا اِلی هؤُلاءِ (بهؤلاء) الخدّ اعینَ فَاِنَّهُم خُلَفاءَ الشَّیاطین وَ مُخَرِّبُوا قَواعِدَ الدّینِ یَتَزَهَّدُونَ لِراحَهِ الاَجسامِ وَ یَتَهَجَّدوُنَ لِصَیدِ الاَنام (الانعام) ...»
(پس حضرت امام هادی علیه السلام به یاران خود فرمودند: که به این فریبکاران توجه نکنید که ایشان جانشینان شیاطین و ویرانگران پایه های دینند اظهار زهد می کنند از برای آسایش تن و شب زنده داری می کنند برای شکار کردن مردم [و چهار پا گونه گان] عمری را گرسنگی می خورند تا افراد بی خرد چهار پا گونه ای را مرید خود سازند.
«لا یُهَلّلوُنَ الا لِغُرورِ النّاسِ .... یَتَکَلّموُنَ النّاس بِاِملائِهِم فِی الحُبِّ وَ یَطرَحوُنَهُم بِاَدلائِهِم فِی الجُبّ اَورادُهُمُ الرَّقص وَ التَّصدیَهِ وَ اَذکارُهُمُ التَرَنُّمُ وَ التَّغنِیَهُ فَلا یَتَّبِعُهُم الا السُّفَهاءُ وَ لا یَعتَقِدُ بِهِم الا الحُمَقاءُ، فَمَن ذَهَبَ اِلی زیارَهِ اَحَدٍ مِنهُم حَیّاً اَو مَیّتاً فَکَاَنَّما ذَهَبَ اِلی زیارَه الشَّیطانِ وَ عِبادَهِ الاَوثانِ وَ مَن