معیارهای پذیرش اعمال صفحه 148

ضلالت دور از طریق نجات است.»)

از علیّ بن ابراهیم در تفسیر این آیه چنین روایت شده است:

«مَن لَم یُقِرَّ بِوَلایَهِ اَمیرِالمؤمنین علیه السّلام بَطَلَ عَمَلهُ، مِثلُ الرَّمادِ الَّذی تجیئُ الرّیحُ فَتَحمِلُهُ»(1)

(کسی که اقرار به ولایت امیرمؤمنان علی علیه السلام نداشته باشد عملش باطل و بی ارزش است همچون خاکستری که تندبادی آن را نابود سازد.)

همان طور که مکرر گفته ایم، پاداش مناسب عمل، غیر از قبولی آن است یعنی کسانی که ولایت امیرمؤمنان را قبول ندارند اعمالشان هیچ گونه ارزش اخروی و جاودانگی نخواهد داشت، زیرا هرگز مورد پذیرش حق تعالی قرار نخواهد گرفت.

اینک در این زمینه احادیثی از نظر شریفتان می گذرد:

عن الحسین بن علی علیهما السّلام قالَ: قالَ رَسُولُ الله صلّی الله علیه و آله: «اَلزِمُوا مَوَدَّتَنا اَهلَ البَیت فَاِنَّهُ مَن لَقیَ الله یَومَ القِیامَهِ وَ هُوَ یَودُّنا دَخَلَ الجَنَّهَ بِشَفاعَتِنا وَالَّذی نَفسی بِیَدِهِ لایَنفَعُ عَبداً عَمَلهُ اِلاّ بِمَعرِفَهِ حَقِّنا»(2)

(از حضرت امام حسین بن علی علیهما السلام روایت شده که رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: «همواره ملازم محبت و مودّت ما اهلبیت باشید زیرا کسی که خدا را دیدار کند در حالی که مودت و محبت

1- تفسیر قمی، ص 335- تفسیر نورالثقلین، جلد 2، ص 533- بحار، جلد 27، ص 166.

2- امالی ابن الشیخ، ص 266 و ص 267- بحار، جلد 27، ص 170- مانند این حدیث در امالی، ص 82 از ابن عباس نقل شده و بحار در جلد 27، ص 193- آن را نقل کرده است با این تفاوت «الا بِمَعرِفَتِنا وَ وَلایتنا.»