معیارهای پذیرش اعمال صفحه 52

(و آنحضرت فرمودند: «کردارتان را برای خدا خالصانه انجام دهید زیرا خدا فقط کارهائی را قبول می کند که از روی اخلاص برای او انجام گرفته باشد.)

و قال صلی الله علیه و آله: «اِنَّ اللهَ تَعالی لا یَقبَلُ مِن العَمَلِ اِلا ما کانَ لَهُ خالِصاً وَ ابتَغی بِه وَجهَه». (1)

(خداوند متعال از اعمال «پسندیده» چزی را نمی پذیرد مگر آنچه خالص برای او و بخاطر حضرتش انجام گرفته باشد.»

قال علی علیه السلام: «اِنَّکَ لَن یُتَقَبَّلَ مِن عَمَلِکَ الا ما اَخلَصتَ فیه وَ لم تَشُبهُ بِالهَوی وَ اَسبابِ الدُّنیا» (2)

(حضرت علی علیه السلام فرمودند: «براستی که هرگز عملی از تو قبول نمی گردد، جز آنچه در انجام آن خلوص نیت بخرج داده (و خالص برای خدا بجای آوری) و آنرا به خواهشهای نفسانی و اسباب دنیوی نیالوده باشی.)

و قال علیه السلام: «بِالاِخلاصِ تَرفَعُ الاَعمال» (3)

(و آنحضرت فرمودند: «بخالص کردن نیت و انجام عمل خالصانه، کردار پسندیده انسان مؤمن بالا می رود و مورد قبول قرار می گیرد.)

عن علی بن سالم قال: سَمِعتُ اباعبدالله علیه السلام یَقُول: «قالَ الله عزّوجلّ: اَنا خَیرُ شَریکٍ مَن اَشرَکَ مَعِیَ غَیری فی عَمَلِهِ لَم اَقبِلهُ الا ما کانَ لی خالِصاً» (4)

1- کنز العمال، جلد 3، ص 23 - نهج الفصاحه، ص 146.

2- غرر الحکم، ص 285.

3- غرر الحکم، ص 332، فصل 18.

4- محاسن برقی، ص 252 - بحار الانوار، جلد 70، ص 243 - کافی، جلد 3، باب الریاء، ص 403، حدیث 9.