روحانی همراه در عتبات عالیات صفحه 108

(علیه السلام) را به من بگویی، این که چه کسانی به حضرت نامه می دادند و حضرت جواب نامه چه کسانی را می دادند و حتی این که چه اذکاری می گفتند و چه می کردند، اباصلت حاضر به پاسخ گویی نشد، هر چه مأمون اصرار کرد نگفت. مأمون دستور داد اباصلت را زندانی کنند. هر هفته او را می طلبید و صد ضربه شلاق می زد ولی اباصلت تحمل می کرد و اسرار حضرت را بیان نمی کرد.

هرکه را اسرار حق آموختند                            مهر کردند و دهانش دوختند

تا این که بعد از 2 سال دلش گرفت، یادش آمد حضرت رضا (علیه السلام) به او فرموده بودند: در گرفتاری هایت به فرزندم جواد الائمه (علیه السلام) متوسل شو. شب جمعه ای بود که متوسل به ابن الرضا جواد الائمه (علیه السلام) شد، در حال گریه و ناله بود که ناگهان نوری در زندان پیدا شد، دید حضرت به دیدنش آمدند. شروع کرد به گلایه کردن، گفت: آقا من غلام پدر شما بودم الآن 2 سال است در زندان مأمونم چرا به من سری نمی زنید؟ حضرت فرمودند: تا امشب کی به من متوسل شدی؟

[گر گدا کاهل بود تقصیر صاحبخانه چیست؟]

بعد فرمودند: چشمت را ببند دستت را بده؛ همین که چشم باز کردم دیدم در هرات نزد خانواده ام هستم.