روحانی همراه در عتبات عالیات صفحه 73

بوی بهشت می وزد از کربلای تو رفتی به پاس حرمت کعبه به کربلا

ای کشته ای که جان دو عالم فدای تو شد کعبه حقیقی دل کربلای تو

پیامبر فرمودند: «حسین مِنّی و اَنَا مِن حسین»(2) یعنی حسین از من است و من از حسین هستم! شاید معنای آن این است که اگر اباعبدالله (علیه السلام) نمی بود،نامی هم از اسلام و پیغمبر نمی ماند. برای همین خداوند چهار امتیاز و ویژگی در برابر شهادت حضرت امام حسین (علیه السلام) به او عنایت فرمود.

اول:«أَن جَعَلَ اِلإمامَه فی ذُرّیَتِهِ» خداوند از میان امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) با این که هر دو امانند، اما نسل امامت را در فرزندان و ذریّه اباعبدالله (علیه السلام) قرار داد.

دوم: «و الشِّفاءَ فِی تُربَتِهِ» خداوند شفا را در خاک قبر حضرت قرار داده است.

1- الأمالی (للطوسی)، النص، ص: 317

2- برای دیدن اسناد و توضیح محتوای مهم این حدیث ر.ک «یادنامه علّامه امینی»، مقاله چهاردهم، نوشته پژوهشگر فاضل، استاد محمّد باقر بهبودی خراسانی.