صحیفه رضویه جامعه : ادعیه امام علی بن موسی الرضا علیه السلام صفحه 18

گمراه(1) و سپاس و ستایش فقط سزاوار توست به سب_ب کم بودن تکالیف و واجبات، و زیاد بودن تخفیف و سبکی (بر بندگان) و تقویت کردن ضعیف، و کمک کردن به محزون و دردمند.

و س_پاس و س_تایش تنها برای توست به خاطر گس_ترش و طولانی بودن مهلت دادنت، و استمرار تفضل و نعمت دادنت، و برطرف

کردن قحطی و بی برکتی، و اعمال س_تودنیت، و پی درپی بودن نعمت هایت. و س_پاس و س_تایش فقط برای توست به جهت عقب انداختن مجازات، و به یک باره عذاب نفرستادن و آسان نمودن راه های بازگشت، و فرو فرستادن باران ابرها، به یقین تو بسیار نعمت دهنده و بخشنده ای.

نیایش ششم: در مناجا ت حضرت عَلَیهِ السَّلام با خداوند از طریق ستایش خدا و سپاس گزاری از او در حال سجده

حمد و ستایش تنها برای توست اگر تو را اطاعت کنم، و هیچ حجت و دلیلی ندارم اگر تو را نافرمانی کنم، و در نیکی و احسانت هیچ کاری (و دخالتی) از طرف من یا غیرم انجام نشده است، و هیچ عذری ندارم اگر بدی کنم.

هر حسنه و خوبی که به من می رسد از توست،(2) ای کریم (و بزرگوار) بیامرز هر مرد و زن با ایمانی را که در نواحی مشرق و مغرب زمین است.

دعای هفتم: نیایش حضرت عَلَیهِ السَّلام در مناجات ایشان برای طلب گشایش

بار الها قدرتت آشکار شد ولی هیئت و صورتی مادی (3) از تو ظاهر نشد، لذا نسبت به تو به ره نادانی رفتند و تو را (با اوهام خویش) اندازه گرفتند، در حالیکه قدر و اندازه (بر حق

1- . در واژه «العَسُوفِ» در عبارت «اذلالِ العَسُوفِ» استعاره مصرّحه صورت گرفته است، بدین ترتیب که حضرت رضا عَلَیهِ السَّلام نفس انس__ان یا طریق و مس__یر حرکت او را به شتر چموشی که از مسیر اصلی منحرف می شود، و در عربی به آن عَسُ__وف می گویند، تش__بیه فرموده اند و سپس از باب استعاره، مشبه به را به صراحت به جای مشبه به کار برده اند، و کلمه اذلال (به معنای رام نمودن) را به عنوان قرینه برای این استعاره استعمال کرده اند.
2- عبارت «ما اصاَبنی مِن حَسَنه فَمِنکَ»اشاره دارد به آیه ﴿ما أصاَبکَ مِنْ حَسَنَهٍ فمِنَ اﷲ﴾ (سوره نساء، آیه 79)
3- در برخی نس__خ به جای کلمه «هَیئَه» واژه «واهِیه» به معنای «سس__ت» آمده است که در این صورت معنای عبارت چنین است: «ولی سستی و ضعفی از تو به ظهور نرسید».