و دیگر بندگانِ شایسته خداوند منقول است، و یا آنچه در رِوایات از پیامبرِ أَکرم _ صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ وَ سَلَّم _ و أَئِمَّه أَطهار _ عَلَیْهِمُ السَّلام _ نقل گردیده. این نیایشها _ که در اصطلاح «أَدعیه مَأثوره» گفته می شود _ از زبانِ کسانی بیان گردیده است که أَدبِ عِبادت و آدابِ عُبودیّت را بهتر از دیگران می دانسته اند و معرفتشان به خالق و مخلوق از دیگران بیشتر و پیشتر بوده است. افزون بر این، تأسّی به أَولیایِ إِلهی، سفارش شده و مطلوب است؛ و خواندنِ أَدعیه مأثوره، عَمَل به سیره و سنّتِ دوستانِ خداوندست که این خود فضیلتی است، در کنارِ نَفْسِ نیایش(1).
از مشهورترین و مُتَداوَلْ ترین أَدعیه مأثوره شیعه، یکی دعایِ أَبوحَمْزه ثُمالی است.
2_ أَبو حَمْزه ثُمالی کیست(2)؟
آلِ أَبی صَفیّه خاندانی شیعی بودند در کوفه سده هایِ یکم و دومِ هجری که به روایتِ حدیث شُهرت داشتند.
1- 1_ سنج: همان، صص 78 _ 80.
2- 2_ بیشرینه این آگاهیها را برگرفته ایم از: معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرّواه، آیه اللّه السّیّد أبوالقاسم الموسویّ الخوئیّ، ط : 5، 1413 ه . ق.، 4/292 _ 300؛ و: تهذیب المقال، آیه اللّه السّیّد محمّدعلی الأبطحیّ، ط: 2، قم: 1412 ه . ق. ، 4/245 _ 287؛ و: دائره المعارفِ بزرگِ إِسلامی، زیرِ نظرِ کاظمِ موسویِ بُجنوردی، چ: 2، 1 / 551؛ و: دائره المعارفِ تشیّع، زیرِ نظرِ أحمدِ صدرِ حاج سیّد جوادی و... ، چ: 4، 1 / 400 و 401.