کوثر بخشایش: ارمغانی برای مهمانان ماه خدا صفحه 220

برکاتت را نازل نگردانی، چگونه آدمی می تواند به غربتکده عالم، دل بندد و بر آن خشنود باشد.

مگر جز این است که رضایت هستی در رضایت توست همچنان که سلامت آفاق در سلامت توست.

پس سبب ساز خشنودیمان باش، تا عاشقانه در رکاب تو گام نهیم و دل قوی داریم که در بهشت موعودت مسکن خواهیم گزید و آرام خواهیم یافت.

روز بیست و سوم

روز بیست و سوم

آفریدگار!

هم راهی دور و دراز در پیش داریم و هم ناگزیر از سختیها و خطرات؛ هر آن، بیم لغزش داریم و هر لحظه ترس از سقوط در پرتگاه نیستی؛ اگر با سبکباری در این راه، گام برداریم و بر دلهایمان گوهری از اطمینان و طمأنینه باشد؛ امیدی به وصال خواهد بود اما اگر پرده از دیدگانمان کنار نرود و غفران تو، کوله بار سنگین گناهانمان را سبک نگرداند، آزمون را درباخته ایم و باخته ایم.

پس تقوای قلوب را که عالی ترین درجه رستگاری است نصیبمان ساز تا از کار زار درونی، سر بلند بیرون آئیم.