- مقدمه: 1
- اشاره 10
- * اسماء حسنی چیست؟ 11
- به اجابت دعا خوش گمان باشد. 15
- در دعا تضرع و ابتهال داشته باشد. 15
- اهمیت دعا را بداند و آن را کم نشمارد. 15
- با خوف و طمع دعا کنند. 16
- هنگام دعا امید به غیر خدا نداشته باشد. 16
- در دعا بلند نظر باشد. 16
- با اخلاص دعا نماید وحضور قلب داشته باشد. 16
- یقین به اجابت دعا داشته باشد. 16
- روز عرفه 17
- روز جمعه 17
- شب قدر و شب های احیا 17
- هنگام وزش باد، بارش باران، اذان ظهر و ریختن اولین قطره خون شهید. 18
- بین الطلوعین 18
- سرزمین عرفات 19
- یک سوم آخر شب 19
- وقت نماز عشاء 19
- مسجد الحرام و کعبه 20
- مساجد 20
- اشاره 21
- رو به قبله دعا کردن 21
- زیر گنبد سید الشهداء 21
- * اجابت به تدریج و به وسیله اسباب 23
- * گاهی مصلحت در تاخیر استجابت است 24
- الف) عوامل نظری و اعتقادی 26
- ارزش دعای خود را کم نداند وکوچک نشمارد. 26
- حسن ظن به اجابت خدا داشته باشد. 26
- فقط خداوند را بخواند. 27
- با نام خدا شروع کند. 27
- ب) عوامل عملی و رفتاری 27
- ایمان داشته باشد. 27
- وفای به عهد الهی نماید. 28
- پس از نماز 28
- دعا برای دیگران 29
- حلال بودن غذا و طهارت باطن 29
- انجام عمل صالح ونیک 29
- باصلوات بر پیامبر و اهل بیت شروع شود 30
- توبه 30
- اشاره 31
- گناه و معصیت 34
- کفر به خدا و رسول خدا 35
- استجابت دعا خلاف حکمت الهی باشد 35
- مطابقت نداشتن دعا با خیر و شر انسان 35
- خداوند دوست دارد صدای دعای بنده خویش را بشنود. 36
- عدم سلامت نیّت 36
- «انتخاب راه» 45
- اشاره 45
خواسته تان را به بهترین نحو بیابید خداوند هرگز خلاف وعده نمی کند.(1)
8- عوامل استجابت دعا
الف) عوامل نظری و اعتقادی
ارزش دعای خود را کم نداند وکوچک نشمارد.
قَالَ أَمِیرُ الْمُومِنِینَ : «إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی... وَ أَخْفَی إِجَابَتَهُ فِی دَعْوَتِهِ فَلَا تَسْتَصْغِرَنَّ شَیْئاً مِنْ دُعَائِهِ فَرُبَّمَا وَافَقَ إِجَابَتَهُ وَ أَنْتَ لَا تَعْلَم»(2)
وخداوند اجابت کردن خود را در دعای بنده اش قرار داده است، بنا براین چیزی از دعاوخواندن او را کوچک نشمار بسا که مورد اجابت او قرار گیرد و تو نمی دانی.
حسن ظن به اجابت خدا داشته باشد.
قَالَ الصَّادِقُ :«إِذَا دَعَوْتَ فَظُنَّ أَنَّ حَاجَتَکَ بِالْبَابِ»(3)
هر گاه دعا کردی، گمانت این باشد که حاجتت نزد در آماده و حاضر است.
«فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَهَ الدَّاعِ»(4)
من نزدیکم! دعای دعا کننده را، به هنگامی که مرا می خواند، پاسخ می گویم!
1- - از روزنامه اعتدال به نقل از کتاب معارفی از قرآن آیت الله دستغیب
2- - ]خصال صدوق/ ج1/ ص209[
3- - ]کافی/ ج2/ ص473[
4- - (بقره/186)