ادعیه و زیارات مهدوی صفحه 36

صادر و سفارش شده تا در دوران غیبت خوانده شود.(1) همچنین این دعا در پایان مفاتیح الجنان بخش ملحقات نیز بیان شده است.

2. معنای حجّت

حجّت در لغت به معنای غلبه است، سپس به صورت مجاز یا حقیقت عرفی در معنای برهان به کار برده می شود؛ اما در عرف متشرّعه به معنای کسی است که خداوند او را برای هدایت مردم و دعوت آنان به سوی او منصوب نموده است و به وسیله او بر کسانی که از این امام پیروی نکنند و گمراه شوند، احتجاج خواهد کرد.(2)

اما در این دعا مراد از حجّت به قرینه ورود آن برای دوران غیبت، شخص خاتم الاوصیاء بقیه الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف است؛ زیرا موضوع سخن، غیبت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف وسختی این دوران بود. زراره از امام صادق علیه السلام سؤال کرد که اگر من در این دوران بودم، چه کنم؟ حضرت چنین سفارش به او کردند.(3)

3. رابطه بین شناخت خداوند و شناخت رسولش

وقتی با حجت باطنیِ خود یعنی عقل با تدبر در آیات انفسی و آفاقی به وجود خالقی یکتا، حکیم، علیم، قادر و منزّه از هرگونه عیب و نقص پی می­بریم که عبث و قبیح از او سر نمی زند، درمی یابیم که قطعاً از خلقت انسان هدفی داشته است.

استعدادهای شگفت انگیز و ویژگی های خاصِّ انسان، گواه این معناست که حبِّ بقاء، سیری ناپذیری و مطلق گرایی و کمال جوئیش، همه و همه، نشانگر این است که انسان بی هدف آفریده نشده است. از اینجا به ضرورت وحی و نبوت پی می بریم که خداوند باید کسانی را بفرستد تا راه و رسمِ رسیدن به قله های سعادت و رشد و تعالی را به انسان نشان دهند، چنانچه می فرماید:

1- شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج 2، ص512.
2- کبیر مدنی، ریاض السالکین، ج 6، ص 374.
3- کلینی، کافی، ج 1، ص 337.